กวีประชาไท: เ รื่ อ ง ก ล้ ว ย ๆ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

สบตาพลัน ฟัดกันนัว ยั่วใจนัก
ยุคกระอัก ความรวดเร็ว เย้วรุนแรง
ไม่เดินดิน กินไม่เป็น แล้วข้าวแกง
หาอะไร แพงแพงมา กระแทกปาก

 

‘ปาก’กับใจ ไม่ตรงกัน ควรสั่นสู้
ยุครับรู้ ทู้ข่าวสาร ดั่งธารหลาก
มุสาศัพท์ เคล็ดลับคือ อย่ากระดาก
ยิ่งถี่มาก ยิ่งโฆษณา น่าเชื่อถือ

 

‘ถือ’ศีลธรรม นำออกหน้า ว่าดีเลิศ
ถือสากหนา อย่าโป้งเปิด เกิดเล็ดลือ
มิ่งเมืองทอง ผ่องเมืองผุด  สุดจะซื้อ
ไม่มีหรือ ถือบัตรปั๊บ จับจ่ายคล่อง

 

‘คล่อง’เทคโน ท่องโซเชียล มีเดียดาษ
อวกาศ ยังขยะ ละลอยล่อง
เมลขยะ หรือจะหมด กฎครรลอง
มีคนต้อง มีกองขยะ ทุกชนิด

 

‘นิด’คือน้อย น้อยแลกมาก แสนอยากได้
ได้กินใช้ ไม่เหลือนับ อับเฉาจิต
เก็งกำไร ไม่สนใจ ใดมลพิษ 
ถูกหรือผิด ไม่คิดมาก นอกจากรวย

 

‘รวย’ด้วยหวย รวยด้วยหุ้น ด้วยทุนลม
ทรัพย์สะสม ทุกข์ถมท่วม รวมดอกด้วย
โลกเป็นโรค คนโชกไข้ ใจใคร่ป่วย
เรื่องกล้วยกล้วย ตุนมาม่า กับปลากระป๋อง.

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์