กวีประชาไท: ไป

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

เอื้อมมือที่เปื้อนดิน
ไปยังแดนแคว้นสวรรค์
วาดหวังต้องสักวัน
ก่อนจะวายตายดับปลง

กำมือชูกำปั้น
แล้วเปลี่ยนแปลงสิ่งสูงส่ง
กระชากฟากฟ้าลง
จากไกลลิบเป็นใกล้ตา

ความเพียรต่อหน้าที่
ต้องกระทำย่ำเดินหน้า
ต้องแตะเส้นขอบฟ้า
ให้ใจฟื้นคืนชีวิต

มือสากลำบากหรือ ?
มิกว่ารื้อสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ใครใครมิกล้าคิด
แต่จะคว่ำแล้วย่ำเท้า

บอกกับตัวเองก่อน
ให้แกร่งกล้าอย่าซมเศร้า
หมิ่นแคลนใครดูเบา
ไม้ระบัดแตกกิ่งใบ

เติบตนด้นดั้นเดิน
กี่ดวงแดดมิแผดไหม้
สำคัญอยู่ที่ใจ
จะสร้างจริงหรือเพ้อความ

ฝันใฝ่ให้สุดโลก
ลบและล้างซึ่งคำถาม
ค่าเก่าใครนิยาม
ใครนิยมช่างหัวมัน

เกิดมาต้องทำได้
และต้องดีให้เกินฝัน
สายแสงแรงตะวัน
ร้อนหรือหวั่นครั่นคร้ามใด

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์