กวีประชาไท: รุ้งกินน้ำ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

เมื่อปัญหามากระทบรบรุกรับ     ปัญญากลับจับเจ่าขลาดเขลาข่ม
ต้นตอของปัญหาพาจ่อมจม     ถูกกดข่มงมงั่งเบื้องหลังมา
แม้แต่คิดยังไม่กล้าท้าทายคิด     ทั้งชีวิตติดพันหันมองหา
ความลับไม่ให้รู้อยู่ลับตา     ในมายาไม่กล้าคิดปิดประตู

ไม่มีสูตรสำเร็จให้เสร็จสม     ปัญหาข่มปัญญาให้อย่าสู้
สัญชาติญาณชีวิตทั่วทิศดู     ดั่งพรั่งพรูพร่างพรมอารมณ์พา
ฤดูกาลกระแสลมบ่มพายุ     ล้วนบรรจุพลังงานอันหาญท้า
แต่ปัญหากว่าจะเห็นเป็นปัญญา     ไกลฝนฟ้านภากาศผงาดฤทธิ์

อาจปัญหาที่พาลมผสมน้ำ     มากเกินนำดินฟ้ามาวิกฤติ
ดินน้ำลมผสมไฟในชีวิต     เพื่อเป็นปริศนาท้าทายคน
ยังหมุนควงดวงตะวันจันทร์ดารา     โลกปัญหาบอกปัญญาอย่าหมองหม่นตะวันรอนโรยฝนรุ้งมุ่งมณฑล     เพื่อผองชนทั้งสิ้นมีจินตนาการ

ปัญหานำปัญญาพาสายรุ้ง     สู่ท้องทุ่งทิวฝันอันไพศาล
ไม่มีปัญหาปัญญาไม่มีที่ทำงาน     รุ้งโค้งผ่านบ้านช่องห้องหอท้อทุกข์ตรมต้นตอของปัญหาพาความคิด     ในชีวิตวิกฤติใดใครขื่นขม
รุ้งจึงไปในกันยา-ตุลาคม     7 สีผสมเป็นรุ้งกินน้ำตามท่าเอย

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์