กวีประชาไท: เพลงศพ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

หาแพะสักฝูงเอามาเลี้ยง
ปักเสาเอียงๆสร้างคฤหาสน์
เปลี่ยนนิยามความหมายคำว่า”ชาติ”
เอาความจริงใส่กระจาดลดราคา

ดวงอาทิตย์หยุดส่องแสงวันอาทิตย์
ดวงจันทร์พอวันทร์ก็สิ้นค่า
ดวงตามีไว้เพื่อหลั่งน้ำตา
สิ่งอันเป็นธรรมดาตายหมดแล้ว

ต้นไม้ไม่ให้เงาแก่มดปลวก
สัตว์ทั้งหลาย ล้า ร้อน ลวก หายใจแผ่ว
เข้าแถวเป็นหมวดหมู่เดินตามแนว
มุ่งหุบเหวแก้วมณีแร้วหลุมพราง

โดดลงไปทีละคนทีละคน
ร่วงหล่นไปทีละร่างทีละร่าง
เมื่อมีเท้าแล้วไม่เดินเพื่อสร้างทาง
ก็จงสร้างหลุมฝังมาตุภูมิและตัวเอง

ทีละคนทีละคนทีละคน
ทีละหล่นทีละกล้าทีละเก่ง
ทีละเสียงทีละโน้ตที่บรรเลง
กลายเป็นเพลงกล่อมศพเสนาะล้ำ 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์