กวีประชาไท: การปล่อยวางของคนนิรนาม

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

เวลาของเรามีไม่มาก เรี่ยวแรงก็ถดถอย
ยังคงเจ็บปวด อ่อนล้า
ในวัยชรา
ศัตรูของเราเปลี่ยนหน้าแต่ยังคือศัตรูของเรา

ในวัยหนุ่มสาวเราเลือกต่อสู้
ในวัยชรายังเลือกอย่างเดิมหรือไม่ ? 
เพื่อนที่วันนี้อยู่ฝ่ายศัตรูเตือนให้เราพิจารณาตัวเอง 
สุดท้ายเราจะจัดตัวเราและตัวเขาเอาไว้ฝ่ายไหน 

ในวัยชรา 
เวลาและเรี่ยวแรงของเรามีไม่มาก 
ความนิ่งสงบและความสุขุมไม่ใช่การซื้อเวลาออกไปเรื่อยๆ 
ศัตรูของเราเปลี่ยนแต่ยังคงคือศัตรูของเรา 

เรามีช่วงวัยหนุ่มสาวที่มีความฝัน
ในวัยชราเรายังฝันได้เช่นเดิมหรือไม่ ? 
เวลาของเรามีไม่มาก เรี่ยวแรงก็ถดถอย 
ในวัยชรา - 
เราจะเป็นคนแก่ที่เลือกตายอย่างไร ? 

อย่าห่วงกังวลกับป้ายจารึกหลุมศพ
นักสู้นิรนามยิ้มให้กับตัวเองได้เสมอกับการเลือกหนทางที่ชัดเจนของตน
เรามั่นใจการเลือกในวัยหนุ่มสาวของเราใช่ไหม ? 
เมื่อผ่านชีวิตมามากและรู้จักคิดให้ลึกซึ้งกว่าเก่า 
ยังกังวลใดกับการเป็นคนนิรนาม 

ยังกังวลใดกับการจากไปอย่างไร้การรับรู้อีกหรือ ? 
ทำงานของเราและจากไปเงียบๆเมื่อหมดเวลาของเรา 
คนนิรนามทำงานของเขาเงียบๆและจากไปเงียบๆ  
รอยเท้าของเขาทอดยาวไม่มีสิ้นสุด 
มีงานที่เราต้องทำมากมาย 

การปล่อยวาง
ไม่ใช่การละทิ้งความฝันวัยเยาว์เอาไว้ข้างหลัง
แต่คือการเลือกเป็นคนนิรนาม 

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์