กวีประชาไท: ปิรามิดหัวกลับกับกองทัพหุ่นยนต์ ก่อนสงครามโลกครั้งที่สาม

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

คำบอกเล่าเอาไว้ที่ริมฝีปาก    สายลมพรากพาไปในผืนหล้า

ดอกไม้ส่ายไหวโบกโลกมายา    โรยราหาแผ่นดินคราสิ้นใจ

ริมฝีปากแห้งผากอยากเอื้อนโอษฐ์    บันทึกโหดเหี้ยมที่มีไฉน

กี่ร้อยพันหมื่นแสนถ้อยล่องลอยไป    เล่าอะไรสู่กันฝันก่อนตาย

 

ความกลัวใจไม่กล้าพาชีวิต    ถูกจับผิดทุกทิศทางวางจุดหมาย

หลีกเลี่ยงวนหนทางหนีวางวาย    แล้วสุดท้ายก็หายไปไร้ตัวตน

กี่รุ่นต่อกี่รุ่นแล้วถิ่นแถวนี้    ทุกวิถีที่ทางวางเหตุผล

ในวรรณะบากบั่นนั้นอดทน    วิถีชนด้นดิ้นดั้นภยันตราย

 

วิถีทางทอดถอนสะท้อนจิต    ปิรามิดสิทธิมนุษยชนวนแพ้พ่าย

ตำนานชีวิตมากหน้ามาท้าทาย    กับการขายค้ามนุษย์สุดแล้งรัก

ทั้งขายแรงขายกายทั้งขายหน้า    วาสนาพาระบมในจมปลัก

ฐานปิรามิดทุกข์ บนสุขนัก    แบกวงพักตร์พราวพริ้มแทงทิ่มตำ

 

ยุคสมัยใกล้หุ่นยนต์เกลื่อนกล่นโลก    บริโภคนิยมขย่มขม้ำ

ราคาหุ้นหุ่นยนต์แข่งแย่งงานทำ    ดูคนย่ำเตะฝุ่นฟุ้งคลุ้งธรณี

ทิ้งเธอไว้ในซ่องหอห้องหับ    ราวติดกับ ทรหด บดขยี้

ขังเธอไว้แน่นคุกทุกธานี    จนล้นปรี่ปริเทวนาการบ้านเมือง

 

ยุคเทคโนโลยีที่เฟื่องฟู    แต่หดหู่ผู้คนไยไม่ฟูเฟื่อง

มีหุ่นยนต์ทำงานแทนแสนรุ่งเรือง    ความฝืดเคืองแร้นแค้นควรแสนไกล

ยังเป็นปิรามิดทางทิศเดิม    หุ่นยนต์เพิ่มค่ากว่าคนพ้นสมัย

ปิรามิดกลับหัว ยวนยั่วใคร    กองทัพหุ่นยนต์ใช่ไหมไร้ใจเอย 
 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์