กวีประชาไท: ลางเลือน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

หนทางร้างรกปรกคลุม
ปัญหามารุม
กลัดกลุ้มสุมไฟไหม้ใจ

อาทิตย์มืดดับลับไกล
ดวงจันทร์สาไถย
มิส่องผ่องแรงแสงเรือง

อัตคัดชัดมืดฝืดเคือง
เห็นไหม?ในเมือง
กระเบื้องเฟื่องฟุ้งมุ่งลอย

บ้านเหนือ-บ้านใต้ เผือกกลอย
เหม่อมองจ้องคอย
ละห้อยโหยหาตาปรือ

เขาแข่งแก่งแย่งยุดยื้อ
อำนาจเต็มมือ
ใคร่ถือ ใคร่เถือ เนื้อเนียน

วงวันผ่านวันวกเวียน
สะอิดสะเอียน
เศษซากกากเดนเมือกมูล

พ่อจำเริญแม่จำรูญ
ใครเล่าเปล่าสูญ
ไร้การเกื้อกูลบรรเทา

วันหน้าพาจมหล่มเขลา
มัวโมห์มอมเมา
แสนเศร้าเทวษ เวทนา

ทำได้เพียงหยิบปากกา-
จุ่มหมึกน้ำตา
หวังฆ่ากาลีสีดำ

ปวดเจ็บเก็บภาพทรงจำ
ใส่ลงส่งคำ
ไปตอกไปตำหัวใจ

หนทางยังคงอีกไกล
แม้เพียงรำไร
ไสวสว่างลางเลือน

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์