กวีประชาไท: เสรีภาพเหน็ดเหนื่อยพอแล้ว

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

มันเหนื่อยล้าเกินไป
เพื่อเอื้อมถึงเสรีภาพ
ที่ใครอื่นเรียกหาอยู่นั้น
แม้มันเป็นความหวังสูงสุด
ที่ใครก็ตามพยายามคว้าไว้
แต่เหมือนเสรีภาพเป็นได้เพียงภาพลวงตา
ที่พยายามมากเท่าใด
มันก็ยิ่งห่างจากตัวเรามากขึ้น

ถึงบัดนี้
ความทะเยอทะยานเพื่อพิสูจน์ความจริง
เหมือนได้เพียงคว้าน้ำเหลว
จากสิ่งที่ทรงคุณค่า
กลับเป็นได้แค่นวนิยายปรุงแต่ง
เพื่อรับรู้ว่าเสรีภาพมีอยู่จริง
ต้องแลกด้วยเลือดเนื้อกี่พันล้านหยด
เพื่อถามหาสิ่งเหล่านั้น

ทว่าความหวังที่ทรงคุณค่าไม่ใช่หรือ
ที่ทำให้มนุษย์อย่างคุณและผม
ยังใช้ชีวิตอยู่ได้ท่ามกลางความแปรเปลี่ยนอันโหดร้ายเช่นนี้
แม้เสรีภาพเป็นได้เพียงภาพเลือนราง
ผ่านพ้นมาไม่รู้กี่ชั่วอายุคน
หากไม่มียุคสมัยใดทั้งสิ้น
ที่หยุดความหวังนี้จากไปได้

เป็นดั่งปรารถนาแรงกล้า
ไม่ว่าใครๆก็ตามที่ยังคงมีลมหายใจ
หากไม่มีใครที่ต้องการตายจากโลกใบนี้ไป
ด้วยความหวังเห็นโลกสงบสุขจากความโหดร้าย
คงเหลือความหวังซ้ำๆซากๆ
จากความไม่เหลืออะไรให้อธิษฐาน
สิ่งเหล่านั้นอาจหมายถึง
เสรีภาพอันเหนื่อยล้าเกินควร
 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์