กวีประชาไท: ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกเงิน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ศาสนามีชีวิตได้ด้วยเงินตรา
ศาสนามีชีวาได้ด้วยจิตวิญญาณ
พึ่งเจอจุดกึ่งกลางระหว่างทาง
คือลมหายใจอันบริสุทธิ์ดุจพระพุทธเจ้า

 

ระวังมนต์คาถาไม่ออกปาก
ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ
คนตกงานตายอย่างช้าช้า
หนี้สินกองท่วมหัว
ทุกคนย่อมรักตัวกลัวตาย
ถึงพระสงฆ์สามเณรผู้เป็นที่รัก
สวดศพที่ใดอย่าลืมถอดผ้าปิดปาก

 

ทุกคนเกิดมาล้วนต้องตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
พุทธองค์ตรัสมาแล้วสองพันห้าร้อยกว่าปี
แต่เรายังไม่เคยเข้าใจ
ที่มาของน้ำตาในความรู้สึก
เราเสียใจกับการตายของคนรัก
หรือร้องไห้ให้กับค่าจัดงานศพ
ไม่แน่ใจ...

 

เรียนเชิญคุณหญิงเป็นประธานจุดเทียนธูป
บูชาคุณพระรัตนตรัย
ควันเทียนธูปลามเลียใบหน้าเธอ
เธอยกมือเรียวยาวประดับแหวนวง
ขึ้นมาปัดป้อง ปิดจมูก
นึกแล้ว เธอต้องทำอย่างนั้น

 

ครูบาเป่าคาถาใส่น้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์
ผสมแอลกอฮอล์เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์
สะบัดคาพรมน้ำมนต์
พระแก่ๆใส่ผ้าปิดปาก
เอี้ยวตัวหลบน้ำมนต์ครูบา
แกเป็นนักมวยเก่า

 

ผู้รู้เร้าอารมณ์ผู้ไม่รู้และผู้รู้ด้วยกัน
ทั้งผู้รู้และผู้ไม่รู้ต่างเร้าอารมณ์ซึ่งกัน
ผู้รู้ไม่รู้ว่าตนคือผู้ไม่รู้เช่นกัน
สัตว์โลกล้วนถูกเร้าอารมณ์อยู่ทุกผู้ทุกนาม
ท่านทั้งหลายสิ่งเหล่านี้ควรค่าแก่การเพ่งพิจารณา

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์