กวีประชาไท: วายร้ายไวรัส

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

มนุษย์ที่ มีอาวุธไว้ยุติ    เพื่อใช้พิชิตเหยื่อเหนือเหตุผล

เมื่อพิชิตสิทธิ์ได้ตามใจตน    เหยื่อที่จนมุมสู้อยู่แทบเท้า

รสชาติชัยชนะไฉนไม่น่าเบื่อ    ซากเหยื่อเหลือติดดินคือกลิ่นเศร้า

ลิ้มเลือดเนื้อเหยื่อย่อยอร่อยเร้า    ไวรัสเข้าคุกคามด้วยความใด

 

เพราะความหิว จึงดันมันเข้าหา    หรือเพราะว่ากลิ่นเหยื่อเนื้อเลือดใช่

เลือกกินคน 2 ขา ม้าลาไป    รสถูกใจไวรัสนัดมากิน

ความหิวมีวิธีคิดเป็นวิทยาศาสตร์    เพราะอำนาจหิวเร้นเป็นนิจสิน

ถ้าอาหารมันไม่ย่อยอร่อยลิ้น    หรือถ้ากลิ่นไม่โดนก็โจนไป

 

คงเพราะถูกใจพ่ายกลิ่นกายคน    ผู้ดิ้นรนกินหลากหลายให้กลายไข้

คนมีเหยื่อหลายอย่างต่างนิสัย    สัตว์น้อยใหญ่บ้างใส่ปากจากเป็น ๆ 

สงครามไวรัสสกัดด้วยหน้ากาก    ปากที่อยากตะโกนไล่บอกให้เผ่น

ปากที่อยากตะโกนด่าพายากเย็น    น้ำลายเหม็นจากผู้นำทำผ่อนคลาย

 

ไวรัสมาพากระชาก หน้ากากโจร    ผาดโผนโหนไวรัสชัดมุ่งหมาย

ใส่หน้ากากคนดีที่ลอยชาย    ซ่อนวายร้ายในไวรัสสัตว์ศัตรู

ทั้งวายร้ายไวรัสซัดกระหน่ำ    ต้องเคราะห์ซ้ำกรรมซัดวิบัติสู้

ให้เลิกบ้าซื้ออาวุธหยุดเถิดสู    มันหดหู่จะกู้เขาเอามากิน !
 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์