กวีประชาไท: ใบหลิว...หวิวคนพัด

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ลมหลิวหวิวปลิวพัด 
หอบใบหลัดพลัดไปไกล

ริ้วลมสู่หนใด
มิมีใคร รู้ได้หนา

เดือนดาวบางคราวต่างถูกพัด
เปลี่ยนคือวันเป็นพรรษา

ลมโบกโชยหอมมา
ก็พริ้วพาพัดคนไป

ฟิ้ว ฟิ้ว ลิ่วตามลม
ชะตาคนลิขิตไว้

ด้วยลมหอมจะพาพัดไปไกล
ดั่งน้ำไหล กระแสธาร ธาราลม    
 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์