กวีประชาไท: แสงเลเซอร์สู่สปอทไลท์

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ฝนพึ่งตกรกเดินหลีกปีกแมงเม่า    ตื่นเช้าเจ้าทิ้งปีกปลีกตัวฝัน

ไม่เสียดาย ทิ้งส่งลงกลางคัน    ถูกใดปั่นหัวให้บินทั่วถิ่นทาง

บินเข้าหาแสงไฟได้แค่นั้น    พบสวรรค์นวลนีออนสัญจรร่าง

ได้สัมผัสวัดแรงของแสงสว่าง    1 ครั้งกลางราตรีมีตัวตน

 

แล้วมีคนก่อไฟไว้หุงข้าว    คล้ายเหน็บหนาวเจ้ามองลองร่วงหล่น

โธ่ปีกน้อยชะรอยไม่ลอยพ้น    หรืออยากชนแสงไฟด้วยใจปอง

เจ้าคุ้นเคยความมืดมายืดยาว    แสงเดือนดาวอยากได้ไปเที่ยวท่อง

ปีกเจ้าเล็กเกินไปได้แค่มอง    พาประคองตัวมาหาแรงไฟ

 

วาสนาปีกไปได้...แค่ไฟนีออน    ออนซอนก่อนปลดปีกหลีกหลับใหล

ตื่นคลานกลับรังกันในทันใด    ไว้อาลัยให้แมงเม่าไม่เข้ารัง

เก็บมาคิดติดใจอะไรแสง    เป็นแมลงบินได้ ใช่สมหวัง

ได้ชื่นชม 1 ชีวิต สิทธิ์ละครั้ง    เสรีดังแมงเม่าเข้าตอมไฟ

 

หันมาดูชีวิตคนบนเส้นแสง    ใต้เส้นแวงเส้นรุ้งมุ่งไปไหน

ชีวิตคนความเข้มข้นคอยดลใจ    แสงอะไรไล่มืดมนบนแผ่นดิน

แสงนั้นหรือคือแหล่งรุดคือจุดหมาย    แสงสุดท้ายที่ปลายอุโมงค์โล่งทั่วถิ่น

นิ้วมือชี้ตรงไปไล่มลทิน    ปลดปล่อยจินตนาการบ้านเมืองเอย

                                                        

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์