กวีประชาไท: เก้าอี้แพงขอลองนั่งว่าสมราคา?

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ภาพขาพาดพนักเก้าอี้ที่ทหาร    กระทำการกับเก้าอี้ที่ " ชวน " จะนั่ง

ทหารหนุ่มดูเท่ไม่เก้ๆ กังๆ    อาจต้องสั่งเก้าอี้ใหม่ให้นายชวน

แค่เช็ดเจลแอลกอฮอร์ก็พอแล้ว    บัลลังก์แก้วก็กระจ่างสว่างหวน

เก้าอี้ถูกทุ่มได้หนาถ้าเรรวน    ควรมิควรกับโทษโปรดพิจารณา

 

เก้าอี้เป็นที่นั่งดั่งที่เห็น    ตำแหน่งเป็นตัวกำหนดถึงยศถา

ดูรูปร่างเก้าอี้ใหม่ไม่ธรรมดา    คงราคาแสนหมื่นน่าชื่นชม

เก้าอี้นี้มีเด่นที่เป็นบัลลังก์    ประธานฯ นั่งให้พรสั่งสอนขรม

เป็นประมุขนิติบัญญัติขัดอารมณ์    ต้องขื่นขมมากี่ครั้งที่นั่งเคย

 

หากนายชวนโมโหขึ้นมาคว้าเก้าอี้    ยกฟาดตีใครได้บ้างไหมเอ่ย

นึกถึงภาพสลดใจไม่ลืมเลย    ภาพนั้นเผยความเป็นใครในเป็นคน

เก้าอี้นี้เปิดบริสุทธิ์สะดุดใจ    ใครหน้าไหนใหญ่กว่ากล้าเข้าปล้น

ความบริสุทธิ์ของเก้าอี้ที่แสนกล    โดยใช้ก้นกูนั่งก่อนสัญจรมา 

 

ภาพเดียวนี้แทนตามความประพฤติ    เคยชินยึดอำนาจปรารถนา

บันทึกของประวัติศาสตร์ชาติประชา    สุดแสนอาภัพอัปภาคย์ยากจน

มีผู้แทนสักกี่คน ชนนับถือ    มีแต่คือพวกหลีกภัยให้หมองหม่น

เคยแต่มีที่ตาขาวพราวเล่ห์กล    ถูกเขายลอย่างหมิ่นแคลนภาพแทนเอย

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์