กวีประชาไท: ความฝันในวันหยุด

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ได้วันหยุดเพิ่มมาอีกวัน
เฉลิมฉลองกันให้เต็มที่
ท่ามคนอดมื้อกินมื้อมี
ท่ามดนตรีขับกล่อมตะล่อมนอน

ได้วันหยุดเพิ่มมาอีกวัน
ไม่เคยก็ครั้นต้องกะล่อน
ขับเขียนเวียนจรดบทกลอน
บทเก่าเอามากร่อนร่อนทราย

ได้วันหยุดเพิ่มมาอีกวัน
ชีวิตแสนสั้นพลันหาย
บ้านนี้เมืองนี้มีนาย
มีคุกมีค่ายไว้ขังคน

ได้วันหยุดเพิ่มมาอีกวัน
สำคงสำคัญอันสับสน
ฉันทำงานรายวันฉันจน
วันหยุดเงินก็หล่นไปหลายตังค์

ลูกยังรอค่าเทอมเดิมก็ยาก
แม่ยังรอเงินฝากด้วยความหวัง
เจ้าหนี้รอดอกเบี้ยก็เสียจัง
ข้าวมื้อนี้ก็ยังไม่พอกิน

เป็นมนุษย์รายวันอันแสนเศร้า
หาเช้ากินเที่ยงเยี่ยงหมอนหมิ่น
ความอดอยากยากบอกให้ใครได้ยิน
ด้วยแผ่นดินเราไกลแสนไกลกัน

อยากมีเงินมีงานมีบ้านพัก
มีสวนผักพอปลูกอย่างเขานั่น
อยากมีเสื้อพอใส่ต่างแพรพรรณ
มีจักรยานไว้ปั่นไปซื้อปลา

ฉันอยากมีเสรีภาพอย่างมนุษย์
มีวันหยุดที่แท้จริงที่จริงกว่า
มีสวัสดิการยามฉันแก่ชรา
มีประชาธิปไตยอันสมบูรณ์

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์