กวีประชาไท: ตอนเป็นหนุ่มเข้าป่า ตอนชราเข้ารกเข้าพง

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

ยามวัยหนุ่มร้อนเร่าเขาเข้าป่า
ยามชราเข้ารกพงหลงไปทั่ว
เคย “ยิ้มกลางสายฝน” เกรี้ยวกราดไม่หวาดกลัว
มาค้อมตัวศิโรราบก้มกราบปืน

“ช่างมันฉันไม่แคร์”
ฉันมันแก่เกินจะปลุกให้ลุกตื่น
ฉันหมอบคลานนานเกินไปไม่กล้ายืน
ฉันจึงกลืนดาวแดงแห่งศรัทธา

“ถั่งโถมโหมแรงไฟ”
โถมแรงกดคนรุ่นใหม่ให้เป็นข้า
หวน “คืนรัง” สังวาสศักดินา
“โอ้ยอดรักฉันกลับมา…” เป็นข้าเธอ

หุบปากเถิดสหาย
เลิกหลงตนพ่นน้ำลายขายขี้เท่อ
เข้ารกเข้าพงหลงละเมอ
​​​​​​​โอ้ไอ้เกลอคืนรังมากินแรง

คาราวานหมอบคลานคารวะ
เลอะเทอะเฟอะฟะขยะแขยง
หมอบคลานนานเพลินจนเกินแกง
ดาวแดงแรงไม่ถึงเท่าดึงดาว 

หุบปากเถิดสหาย
พ่นน้ำลายจนเหม็นเบื่อเหลือจะกล่าว
เป็นขวาแก่เป็นซ้ายเก่าเมาถุงกาว
เห็นกี่คราวก็เวทนาชะตากรรม

ยามวัยหนุ่มร้อนเร่าเขาเข้าป่า
ยามชราเข้ารกพงดงเถื่อนถ้ำ
“เปิบข้าวทุกคราวคำ...
“จงสูจำ!...” โอ๊ยเจ็บลั่นทั้งฟันปลอม

ให้มันจบที่รุ่นเรา...
พวกซ้ายเก่าเลียแผลตนจนแก่หง่อม
กินบุญเก่าเมาซากแล้วปากมอม
ขบถปลอมย้อมแมวขายได้หลายตังค์

“โอ้ยอดรักฉันกลับมา…” 
เปลี่ยนจากซ้ายเป็นขวาหน้าเป็นหลัง
เฒ่าชแรแก่ชราตายคารัง
อย่าชิงชังฉันเลยยอดรัก ?
 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์