กวีประชาไท: แผ่นดินนี้ไม่มีกวีนักเขียน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

แผ่นดินนี้ไม่มีกวีครับ
ขึ้นเวทีถี่ยับประดับเหรียญ
รางวัลมีฝีปากกระดากเอียน
ที่อ่านเขียนเปลี่ยนแปลงแย่งแทะรุม

เขายอมรับสรรพเสร็จเผด็จการ
ผลัดกันอ่านนานนมชมรมกลุ่ม
เกลียดชังไล่ใครล้างคิดต่างมุม
อวยโอบอุ้มชุมนุมกลุ่มการเมือง

บทกวีที่อ่านประจานเขียน
แผกผิดเพี้ยนคิดต่างกับบางเรื่อง
เขาไม่เอาเลือกตั้งมลังเมลือง
ไม่ปลดเปลื้องเบื้องลึกตกผลึกใจ

ไม่เลือกตั้งฝังหัวเขียนชั่วร้าย
แต่เลือกนายเหนือหัวตัวเงื่อนไข
เยาะเย้ยหยันด่าประชาธิปไตย
แต่เอาใครไม่รู้เป็นผู้นำ

นักเขียนม็อบหมอบหน้าตากวี
เต็มเวทีกวีใหญ่ใจตกต่ำ
ดูหมิ่นแคลนแทนเสียงเอียงถ้อยคำ
เยาะเย้ยย้ำขำหน้าปัญญาชน

เขาเรียกร้องของกลุ่มชุมนุมเขียน
อวดอ้างเปลี่ยนชีวิตปิดทางถนน
นักแสดงแฝงตลกเวียนวกวน
หลักการปล้นจนหมดกบฎมา

ไร้กวีนักเขียนเทียนถ่องแท้
มากมายแต่นักแสดงแสวงหา
ไม่สำนึกตรึกตรองสมองตา
อวดแต่หน้าฐานะเป็นกวี

ไม่มีดอกกวีที่ซื่อสัตย์
คำคมชัดปรัชญาต่อหน้าที่
ถูกลอบฆ่าต่อหน้าต่อตามี
แผ่นดินนี้ไม่มีกวีครับ

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์