กวีประชาไท: The people who will not be slaves again.

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

คู้เข่ายอบตัวก้มหัวศิโรราบ
ให้แขนให้ขาทาบราบลงกับพื้น
ใช้มือ-ศอก-เข่าเคลื่อนไหวพอสมกลมกลืน
จำยอมตามโดยไม่ขัดขืนประเพณี

น้อมตัวลงจงประนมก้มหน้าหลบ
แลเคารพนบนอบพร้อมพรักเป็นสักขี
คลาน, หมอบราบ, กราบกราน, ไหว้แต่โดยดี
จึงทาสทาสีสิโดยพฤตินัย

เปลี่ยนอิริยาบถจากขดคู้อยู่ดักดาน
เหยียดตัวตรงคงสัณฐานต่อต้านไว้
เท้ายันพื้นนั่งชันเข่าปลุกเร้าใจ
"กูเป็นไท" ใช่ข้าทาสชาติพันธุ์

จงเชิดหน้าประคองตัวฝืนลุกยืน
ปักหลักจนส้นตีนไม่ขัดขืนไม่ไหวหวั่น
แล้วย่ำเท้าก้าวเดินเหินปุบปับฉับพลัน
โดยนิตินัยมนุษย์มีศักดิ์ศรีเท่ากันมิใช่ฤา

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์