กวีประชาไท: สุดท้าย...

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ผ้าเหลืองช่วยเปลื้องปลดหมดภาระ
ใช่เป็นพระจะพิสุทธิ์ใจผุดผ่อง
ร่มกาสาวพัสตร์ผลัดครรลอง
บาปบุญหมองหม่นมัวทุกข์หัวใจ

ใครจะบวชกรวดน้ำก็ตามเถิด
ทุกอย่างเกิดดับเริ่มนับใหม่
เส้นทางนี้ดีชั่วมืดทั่วไป
นอกสุกใสในกลวงปวงบาปบุญ

เกิดและตายครั้งเดียวผืนเดียวห่อ
ชีวิตก่อกรรมทำบาปหนาวุ่น
ใจเป็นนายกายเป็นบ่าวตัวคุณ
ลาภยศสรรเสริญดุ้นไฟมอดไหม้จริง

ยศตำแหน่งแห่งหนอยู่บนบ่า
เผาป่าช้าหมดไปในทุกสิ่ง
มีสิ่งใดให้เหลือเอาเอื้ออิง
ดับแน่นิ่งสิ่งเผาเกินเอาไป

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์