กวีประชาไท: ราษฎรสาส์น

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ชะตากรรมราษฎรความอ่อนไหว
เป็นยังไงเขาให้น้ำยามต้นหนาว
เปียกอีกคราผ้าแนบเนื้อเสื้อแขนยาว
แขนสั้นสาวหนุ่มเราเยาวชน

ทั้งเด็กผู้ใหญ่มีมาสูงอายุ
มาระบุบอกสาส์นบ้านเมืองหม่น
ราษฎรแผ่นดินนี้มีตัวตน
ที่ทุกข์ทนในมนตราพญามาร

อยากจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้
ระบอบที่มีปัญญามาบริหาร
ราษฎรรับรู้โปร่งทุกโครงการ
เลือกรัฐบาลตามที่โชว์นโยบาย

นโยบายที่รู้เห็นเป็นไปได้
นำมาใช้ให้แก้พาปัญหาพ่าย
พรรคการเมืองเสนอมาสินค้าขาย
ราษฎรทั้งหลายจับจ่ายซื้อ

ระบบที่ราษฎร์มีส่วนใคร่ครวญคิด
ยึด 1 สิทธิ์ 1 เสียงใช้ให้ยึดถือ
ระบอบเผด็จการอันด้านดื้อ
ไม่ถูกรื้อแม้ถูกไล่แต่ใกล้แพ้

ราษฎรต้องอ่อนใจในความด้าน
เผด็จการชมตัวเองเก่ง ซื่อ แถ
ดั่งกลองดังโดยไม่ตีนี่ต้องแปล
โบราณแฉว่ากลองชั่วมั่วอัปรีย์

ผู้นำชมตัวเองเปล่งเต็มปาก
ว่าถ้าหากขาดเขาเศร้าหมองศรี
ใช่สิกับราษฎร์กักขฬะเว้นคหบดี
มหาเศรษฐีกี่ตระกูลสมบูรณ์พันธุ์

ภาพทุนผูกขาดมาด ลออเฝ้าบริจาค
เห็นแล้วอยากดูยอดเงินเกินนึกฝัน
โทรทัศน์ 2 ทุ่มดูอยู่ทุกวัน
เครือข่ายกันมีอำนาจเหนือราษฎร

ตู้ไปรษณีย์สีแดงฮักแพงฝัน
กี่ครั้งครันระฆังดังสะท้อน
จรดปลายปากกาชี้มีไฟฟอน
ความเดือดร้อนซ่อนเร้นเป็นช้านาน

ความคิดเห็นอย่าเหินห่างอย่างไร้ค่า
ของประชาสามัญชนคนเมืองบ้าน
ทุกคนมีความหวังพลังงาน
ลองท่านอ่านสาส์นราษฎรเสียก่อนเอย                                       
  

              

                                     

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์