กวีประชาไท: แด่เพื่อน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

ขออุทิศบทกวีนี้แด่สมยศ พฤกษาเกษมสุข, อานนท์ นำพา, พริษฐ์ ชิวารักษ์, และปฏิภาณ ลือชา เพื่อนผู้ถูกจองจำในฐานะนักโทษแห่งสามัญสำนึก และเพื่อนที่กำลังต่อสู้เพื่ออยู่ในประเทศไทยทุกๆ คน 

เบื้องหน้าคือทางยาว    ที่เปลี่ยวเปล่าไร้ผู้คน
คดเคี้ยวและวกวน        ทุรยากลำบากหลาย
เพื่อนเอยช่างหาญกล้า    เพื่อนฟันฝ่าอุทิศกาย
เดินเดี่ยวคนเดียวดาย    ถางแดนเถื่อนให้เป็นทาง
เพื่อนเอยจงมีหวัง        ที่เปรียบดังรุจีกลาง-
ทางเถื่อนที่เลือนราง    ประภาส่องอยู่รำไร
เพื่อนเอยสำนึกตน        ความเป็นคนอันอำไพ
เพื่อนหยิ่งว่าเป็นไท        มิยอมท้อต่ออธรรม
หนทางที่วิบาก-        นี้ เพื่อนยากดำเนินนำ
ทุกก้าวจะเคี่ยวกรำ        และหลอมค่าความเป็นคน
หมื่นพันคำหยันเย้ย    เพื่อนวางเฉยมิสับสน
ใครหยามก็ทานทน        เชิดหน้าดุ่มดำเนินไป
มุ่งหน้าสู่ปลายทาง        อันสว่างอยู่เรืองไร 
แสนคนจะรวมใจ        แลล้านคนจะเดินเคียง
ประมวลเป็นคลื่นคน    ที่ทุกข์ทนอยู่รายเรียง
กู่ร้องและก้องเสียง        ให้ถึงฟ้านภาหาว
แม้พรหมมาจำแลง        เป็นกำแพงที่เหยียดยาว
สูงเทียมดาราพราว        ก็ไม่หวั่นจะเอื้อมไหว
คลื่นคนย่อมท่วมท้น    ทะลักล้นเนืองนองไป 
กวาดฟ้าสุราไลย        มลายล้างลงเพียงดิน
 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

พื้นที่ประชาสัมพันธ์