กวีประชาไท: ซัดส่ายหายนะ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ซัดส่ายแต่ต้นคนสร้างเรื่อง
ต่อเนื่องเรื่องราวสาวมือไขว่
ปัญหาเรื้อรังเลี้ยงขังไว้
คนไหน?คนนั้น?มันคนทำ?

ง่าย-ยากซากปรักแตกหักค้าง
งัดง้างอย่างเคยเผยตอต่ำ
ยังชัดยังชี้ที่ระยำ
พึมพำคำเดิมเดินซ้ำรอย

เด็กมองจ้องจดหมดความคิด
ชีวิตนิดหนึ่งกึ่งก้ำง่อย
รสขมลิ้นฝาดอาจนิดน้อย
เพียงคอยคล้อยเคลื่อนวัน เดือน ปี

เราอยู่รูเราเขาอยู่ตึก
สะอึกสะเอียนเพี้ยนเต็มปรี่
ผู้ใหญ่พูดสั่งคลั่งความดี
มิมีที่ยืนข่มขืนชัด

ฟังเสียงแค่นั้น?--ว่าฉันใหญ่
บอดใบ้ไร้หน ปล้น อสัตย์
อัตตาตนที่คอยชี้วัด
ยืนหยัดหนักแน่นในแก่นกลวง

พล่ามพร่ำล้ำเลิศประเสริฐสูง
ถามใคร?ให้จูงสู่สูงสรวง
คิดเองทำเองเร่งทุกปวง
สูงส่งลงร่วงมาป่วงแปง

ทุกทุกขณะจะเจ็บไหม?
เหลือบไรสูบเลือดหรือ?เหือดแห้ง
ใช้จ่ายง่ายคล่องต้องลงแดง
เมื่อแล้งฤดูถึงผู้คน
 

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

แสดงความคิดเห็น

ข่าวรอบวัน

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์