กวีประชาไท: โลภ โกรธ หลงแก่นของโศกนาฏกรรม ขอจงสู่สุคติ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

 

 

สนามบอลหน้าบ้านว่างข้างป่าช้า
เด็กวิ่งมาหญ้าเตียนดีหลายปีก่อน
ฤดูน้ำท่วมต้องงดอดเล่นบอล
มีบทตอน เด็กขโมยปลาชาวนากิน

ไอ้โจรน้อยคอยดูเฝ้าเขาลงข่าย
ลุยน้ำได้แค่เข่าเงาถวิล
ยกข่ายดูอู้ฮูปลามาทั้งถิ่น
ติดข่ายดิ้นพร่างพรายสายแดดร้อน

เด็กลักปลามากินเล่น  ๆ  ความเป็นเด็ก
ด้วยยังเล็กไม่รู้โลภละโมบสอน
เจ้าของข่ายไม่รู้ปลาถ้าลดทอน
ก็ไม่ถอนถอดย้ายหมายที่เดิม

คำพระขู่รู้จักโทษโลภโกรธหลง
ปักหลักลงตรงกลางใจไปส่งเสริม
กาลเวลาอันน่ากลัวตัวต่อเติม
โกรธก็เพิ่มเข้ามาเวลาโต

โกรธเมื่ออ่านหนังสือเป็นเห็นพม่า
อยุธยายับเยินเกินโมโห
ประวัติศาสตร์ชาตินิยมข่มควายโค
คนงมโง่โอ่อวดแอกเฝ้าแบกมา

ถึงวันหนึ่งซึ่งพม่ามารับจ้าง
งานทุกอย่างหนักเบาเอาพม่า
จากโกรธเกลียดเบียดเบียนเปลี่ยนคบค้า
การพึ่งพาแรงงานทุกย่านไป

ยุคสมัยให้เรียนรู้ดูความโลภ
มันชอบโอบกอดดวงดาวพราวบ่าไหล่
ไม่ว่าหนุ่มพม่าหรือว่าไทย
โลภอยากใหญ่ซ่อนในตนกมลสันดาน

ความโลภโตมากับเราเศร้ายิ่งนัก
ไม่ตระหนักศาสนาหาแก่นสาร
เพาะสร้างความโกรธแค้นแสนทนทาน
บัญชาการพฤติกรรมให้จำยอม

เมื่อความเศร้าเข้าครอบงำนำความโกรธ
อีกความโฉดฉลฉ้อก็รายล้อม
ทั้งความดี หลงงดงามท่ามตรมตรอม
ดอกไม้หอมให้ดอมดมไร้ชมเชย

รับเผาฟรีมีกี่วัดรัฐประกาศ
เมรุมาศอาจระเบิดจนเปิดเผย
เป็นนายกไม่ยากอยากจังเลย
ความสุขเอยจะรีบคืนขื่นหัวใจ

ยุคสมัยใดเล่าที่เข้าประชัน
เข้าแข่งขันเรื่องจรรโลงโยงเล็กใหญ่
ยังดีที่ประเทศนี้มีโลงให้
เมื่อเหลียวไปแลพม่าหามีโลง

 

ข่าวรอบวัน

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์