กวีประชาไท:อิสรภาพแด่กับแกล้ม

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

 

ความเมตตานกปลาเต่าเอามาปล่อย
ไม่ใช่น้อยหน้าวัดพุทธเป็นปุจฉา
ชวนให้มีทิฐิวิสัชณา
จะวัดวาคุณค่าคนจากผลอะไร

สังคมไทยในน้ำมีปลาในนามีข้าว
เมื่อปวดร้าวทุกราวเรื่องปลดเปลื้องได้
ไปทำบุญทำทานเบิกบานใจ
มีโชคชัยภัยร้ายกลายร่มรื่น

จนเครียดกินเหล้าหาเต่าขาย
เหล้ารสร้ายกลิ่นแรงแซงกลิ่นอื่น
เหล้าเจ้าสัวอร่อยคล้อยวันคืน
อายุยืนยาวนานเต่าล้านปี

คนขายเต่าหน้าตาพาหม่นหมอง
ชาวบ้านของ" ปัดเศษ "ประเทศนี้
แหล่งท่องเที่ยวทั่ววัดพุทธฉุดชีวี
อันคนดีย์ เครื่องชี้วัด จัดตักเตือน

เอาเต่าปล่อยไหมตัวใหญ่ สองร้อย
ปล่อยปลานกหน่อยเศร้าสร้อยคล้อยเคลื่อน
สะสมบุญทุนติดตัวชั่วลาเลือน
ร่มเย็นเยือนเรือนเราเศร้าสร้อยคลาย

เช่นใครไปไหว้พระ วัดพนัญเชิง
ความยุ่งเหยิงของชีวิตคิดการขาย
เอาสัตว์มาให้ปล่อยไปลอยชาย
โรคอาจหายมลายโศกยันโรคจน

ประชาชนอดทนมาหน้าหมองคล้ำ
อุตส่าห์นำสัตว์มาขายให้คลายหม่น
อิสระปุจฉาอาชีพชน
ย้อนถามตนคนขายไยไม่ปล่อยเอง

เป็นอาชีพหน้าวัดพุทธฉุดให้คิด
ถึงชีวิตแร้นแค้นแสนเครียดเคร่ง
ปากท้องฝากอยากเมตตาพาวังเวง
น่าโหวงเหวงในวนวังขังคนไทย?
 

เนื้อหาแนะนำ

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์