กวีประชาไท: ความเงียบงัน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

 

ฉันยืนอยู่เบื้องหน้าความเงียบงัน
พยายามสบตากับความว่างเปล่า
ชวนสนทนากับความพร่าเลือน
เงี่ยหูฟังคำตอบอย่างตั้งใจ

ความเงียบงันเขยิบถอยหนีห่าง
ความว่างเปล่าเข้ามาแทนที่อย่างช้าๆ
ความพร่าเลือนแทรกเข้ามาอย่างตั้งใจ
คำตอบเลื่อนไถลออกนอกลู่ทาง

คำตอบที่ฉันรอมาเนิ่นนาน
ก่อนหน้านั้นคือบรรพบุรุษที่เฝ้าตามหา
ต่อจากฉันคือลูกหลานที่ไม่เคยท้อ
รอคำตอบที่จงใจหลีกเร้นหนีหาย

สายลมกรรโชกโบยสะบัด
พัดพาความมืดปกคลุมทุกแห่งหน
คำตอบที่รอคอยยังมืดมน
จำต้องฝืนทนรอคอยอีกเท่าใด

ฉันขยับไล่ตามความเงียบงัน
ถลึงตาเข้าใส่ความว่างเปล่า
กระชากความพร่าเลือนให้ห่างไกล
คำตอบอยู่แห่งใดไยขลาดกลัว

มิใช่เรื่องยากหากตอบฉันมาตามตรง
ว่ายังคงมีความยุติธรรมไหม
หากว่ามีมันอยู่ ณ ที่ใด
หากว่ามีอยากรู้ว่าเพื่อใครกัน
 

ข่าวรอบวัน

เนื้อหาแนะนำ

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์