ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กวีประชาไท: คูหาเลือกตั้งดั่งปีกผีเสื้อน้อยของวีรชนที่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า

 

วิถีพืชและสัตว์วิวัฒนาการ   โอกาสผ่านเจ็บปวดและรวดร้าว

สัตว์เจ็บ ดิ้นเร่าร้องสยองคาว   พืชกลับก้าวพ้นผ่านพันธนา

วิวัฒนาการ รานร้าวคราวเจ็บร้อง ท่วงทำนองของเหยื่อเมื่อโดนฆ่า

เล็บเขี้ยวคมสมเพชเวทนา      เจ็บปวดพาอ้าปากฉากสุดท้าย

ฤา พืชพ้นเขี้ยวเล็บความเจ็บปวด?  คมมีดหวดเหี้ยนหาป่าเตียนหาย

เจ็บหรือปวดบ้างไหมในความตาย    พืชดูคล้ายสายใยไม่รู้สึก

มีโอกาสพืชก็พุ่งมุ่งสู่ฟ้า       รากรุดหน้าลงดินกินตื้นลึก

ยอดหิวพาหาแดดแผดผนึก    เพื่อตกผลึกเป็นผักหญ้าป่าพงไพร

สัตว์ถูกล่าฆ่าดิ้นชีวินหวัง         ดิ้นรนรั้งร้องสู้อายุขัย

คนเจ็บปวดรวดร้าวอย่างยาวไกล     ผองใครไร้ศรีศักดิ์ทนดักดาน

กรรมพันธุ์ชั้นล่างสร้างตรมตรอม    เงียบงันยอมจำนนจนลูกหลาน

หาเช้ากินค่ำกรำกับงาน        ทำบุญทานหวังผ่านไว้ไปชาติหน้า

เชื่อผลกรรมทำไว้ในปางก่อน     กรรมจ้องย้อนมาตามล่ามสองขา

กำกับวงศ์พงศ์พันธุ์แต่บรรพ์มา  เปรียบเป็นกาอย่าหมายหงส์จงจำนน

อันคูหาประชาธิปไตยได้แสนยาก  เลือดแห้งผากมากมายเหยื่อเพื่อสู่ผล

เสียงเงียบจากปากกากระดาษโอกาสพ้น ขับมืดมนมันชาตินี้พี่น้องเอย

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai