กวีประชาไท: เหนื่อย...(หน่าย)

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

การปล้นจี้ตีชิงวิ่งราวนั้น    ราวแข่งขันกันว่า" มหา" ไหม

มหาโจรโพนทนาเก่งกว่าใคร    เหมือนโจรไม่สุจริตคิดไม่เป็น

กลายเป็นการแข่งขันกันเป็นมหา    เกิดขึ้นมาหน้าหนังสือพิมพ์อย่ายิ้มเล่น!

ปล้นกันบ่อยถ่อยเถื่อนเกลื่อนประเด็น    เหนื่อยใจเห็นคดีมีเป็นเบือ

 

น่าเหน็ดเหนื่อยนักหนอต่อหน้าที่    เกิดมามีภาระมานะเหนือ

ต้องดิ้นรนค้นหามาจุนเจือ    ไหลหลั่งเหงื่อเสื้อผ้าชุ่มรุมประดัง

แม้สูงวัยใกล้ความตายไม่คลายเหนื่อย    ช่างล้าเมื่อยง่าย ๆ กลายปวดหลัง

ใครหนอยืนในผืนนาถอนหญ้ายัง    ใครกำลังลุยทำเป็นกรรมกร

 

ความยากจนทนทำกล้ำกลืนทุกข์    เกิดกี่ยุคผูกหลานลูกเหมือนถูกหลอน

ความรู้แค่ ป.4 เร่พเนจร    ราษฎรแผ่นดินกินเหงื่อกัน

เหนื่อยมากมายหลายสมัยที่ได้เกิด    สัตว์ประเสริฐกำเนิดตนค้นความฝัน

มีตำแหน่งประชาชนคนสามัญ    เป็นคนชั้นล่าง ๆ เส้นทางไป

 

แม้แต่หมายังไม่อดสลดเอ๋ย    เห็นคนเคยคุ้ยถังข้างทางไหม

แข่งกับหมาว่าถังขยะมีอะไร    สลดใจในภาพตราบตรึงตรา

เห็นโจรบ่นว่าเหนื่อยเมื่อยใจนัก    เข้ามาลักแล้วจัดแจงมัดแข้งขา

สั่งลูกน้องกำหนดกฎกติกา    แต่ต่อมาบ่นว่าเหนื่อยพับเผื่อยเอย

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์