กวีประชาไท: เศษ ซาก กากกวี

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

สัตว์นรกที่สำราก
เป็นเศษกากอันก่อเกื้อ
เผด็จการนั้นจุนเจือ
จึ่งเห่าหอนแลไห้โหย

เศษกวีที่ขายเลือด
จึ่งดาลเดือดดิ้นแดโดย
ตะโกนก้องร้องโอดโอย
ขออำนาจอมาตยา

ซากกวีที่แหว่งวิ่น
ได้ดูดกินก้อนภักษา
อันเปรตปอบได้ป้อนมา
จากเมืองแมนอันมืดมน

กากกวีจึ่งกกกอด
ความมืดบอดแล้วบ้าบ่น
สิ้นคำถามความเป็นคน
อยู่กับควายเพียงฟายมือ

เศษกวีเข้าซบเกียรติ
เขายัดเยียดให้ยังชื่อ
แล้วลุ่มหลงคำร่ำลือ
กิเลสโลภจึ่งร้อนแรง

ซากกวีจึ่งวาดหวัง
รับคำสั่ง ณ.ปลายแสง
แล้วดาลเดือดเลือดสีแดง
ว่าเลือดไพร่มิใช่คน

กากกวีประกาศก้อง
ด้วยจองหองจึ่งพองขน
สำรอกไฟใส่ฝูงชน
ว่าชั่วช้าสารเลว

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์