กวีประชาไท: หรือโล่มีไว้กันเขา ส่วนเราได้แต่กางร่ม?

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

๑ ประกาศรัฐบาล
สถานการณ์       ฉุกเฉินร้ายแรง      
เกรงกลัวตัวสั่น       ใจหวั่นระแวง
ใครกะฆ่าแกง       กันหรือกระไร?

๒ หรือใครเขาเคือง
เผาบ้านผลาญเมือง       เหมือนนรกหมกไหม้
ปิดสนามบิน       เรียกสินค่าไถ่
ปล้นสะดมใคร       ลองดูดีดี...      

๓ พบเพียงมวลชน
ไปร่วมรวมพล       ประท้วงเสรี
สันติบริสุทธิ์       อาวุธไม่มี
เพื่อนผองน้องพี่       เพรียกหาอธิปไตย

๔ ถ้ามีความคิด
ถือเป็นความผิด       กลียุคใด?
ถ้าตั้งคำถาม       ไม่ตามผู้ใหญ่
ถูกปรับขับไล่       ทุรายทุรน

๕ ไม่มีพลังไหน
มีพลังยิ่งใหญ่       เหมือนพลังมวลชน
ทรราชทุกราย       แพ้พ่ายทุรพล
อิสรภาพแห่งคน       ย่อมอยู่หยัดยืน!

๖ สิบหกตุลาฯ
แสงลับดับฟ้า       เย็นย่ำค่ำคืน
เงาดำตำรวจ       สายตรวจแตกตื่น
สลายทลายครืน       ประชันประชา

๗ มือขวาตะบอง
มือซ้ายโล่ป้อง       หมวกแว่นแน่นหนา
กลบหน้าด้วยแมสก์       กันแก๊สน้ำตา
กลัดธงตรงบ่า       กินภาษีกู

๘ โอสันติราษฎร์
น้ำฉีดสีสาด       แกร่งกล้าน่าดู
กองร้อยกองพัน       เกณฑ์กันมากรู
กำจัดศัตรู       ที่ชื่อประชา!

๙ เคยมีคนเมา
เพราะฤทธิ์พิษเหล้า       ชนท้ายหมาต๋า
นายตรวจนอนตาย       ดูดายเชื่องช้า
แปดปีผ่านมา       จำเลยไม่เจอ

๑๐ ทุจริตทุกที่
ถ้วนทั่วทัพนี้       สิ้นเสียงเสนอ
ทั้งที่ผู้ตาย       คือสหายเพื่อนเกลอ      
ปล่อยปละเผอเรอ       ละเลยแปดปี

๑๑ แต่เดือนตุลาฯ
คำสั่งตั้งมา       แค่กี่นาที
รวดเร็วหุนหัน       ร้อยพันชีวี
รุกล่าประชาชี       ทันทีทันใด

๑๒ ละอายละหรือ
เงินรับสูคือ       เงินราษฎร์ส่งให้      
มัวมองเบื้องบน       ไม่สนไผท
พิทักษ์เพื่อใคร       พึงพิจารณา

๑๓ ตะบองเขาต่อย
เจ็บเนื้อนิดหน่อย       เจ็บใจหนักกว่า
พิษแก๊สไม่พรั่น       แต่กลั่นน้ำตา
เพราะเห็นขี้ข้า       มาสู้กันเอง

๑๔ เขายิงปืนใหญ่
ฉีดน้ำขับไล่       กดขี่ข่มเหง
ข้าถือขวดน้ำ       ร่มค้ำโคลงเคลง
ใครใครเขาเกรง       แขวะรัฐรังแก

๑๕ เขาเอาโล่ล้อม
หมวกแมสก์เพียบพร้อม       หวังม็อบพ่ายแพ้        
โล่หรือจะต้าน       ทัดทานเปลี่ยนแปร
สัจจะกระแส       ประชาธิปไตย!?

๑๖ เขาสาดสีผสม      
ใส่เสื้อโสมม       หามลทินไม่
ใส่ร้ายป้ายสี       สิที่เจ็บใจ
อุดมการณ์ยิ่งใหญ่       โดนเขาดูแคลน

๑๗ กงล้อกำล้อ
กรรมใดใครก่อ       ก็ท่านทดแทน
โกงกินฉ้อราษฎร์       ผูกขาดดินแดน
กุลีหมื่นแสน       กลับไร้สิทธิ์เสียง

๑๘ เล่นพรรคเล่นพวก
กินกันสะดวก       สกปรกลำเอียง
คลื่นคนซัดสู้       ไหล่คู่บ่าเคียง
มุ่งนำลำเลียง       อำนาจคืนคน

๑๙ พังภินท์ไม่พรั่น
เพื่อเสรีนั้น       พ่ายแพ้กี่หน
พึงยอมพลีกาย       ถวายมวลชน
ผจัญผจญ       พวกมารทมิฬ!

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์