คุณยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้
เช้ามืดของวันที่16 ตุลาคม
ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวง
การชุมนุมของกลุ่มอันธพาล
ระราน จาบจ้วง และหมิ่นเหม่ว่าจะเกิดความรุนแรง
นักประท้วงหน้าเดิมๆที่ถูกจ้างมา
พวกเขาสลัดเสื้อสีแดงทิ้งแล้วเปลี่ยนมาสวมชุดนักศึกษา
โกนหนวดเครา ปลอมตัวเป็นเด็ก
ขณะในกระเป๋าเป้กับเอวที่เหน็บล้วนแต่อาวุธร้ายแรง
ไม่ต้องบอกคุณก็รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง
คนจากแดนไกลผู้นั้น
มันบ่มเพาะความแค้นมานานแสนนาน
ควรแล้วสำหรับการเข้าสลายชุมนุม
ปฏิบัติการร่วมระหว่างทหารกับเหล่าคนดี
กระทิงแดง นวพล ลูกเสือชาวบ้าน
อีกทั้งนักเขียนใหญ่ผู้คอยทำความเข้าใจให้ประชาชน
ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น
ไม่มีใครตายสักคน
เสียงนกหวีดเป่า "ปรี๊ด" ฉลองชัย
16 ตุลา คุณยังไม่ลืม
ไม่สิ...คุณเกิดไม่ทันหรอก
แต่จำเรื่องราวนี้มาจากคำบอกเล่าของใครสักคน
อาจเป็นนักกิจกรรมรุ่นพี่
หรือไม่ก็ตำราเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ
ปฏิบัติการรัฐที่ไร้ความสูญเสีย
เลือดแม้เพียงหยดก็ไม่มีราดรดลงพื้นดิน
คุณรู้สึกขอบคุณความเป็นเมืองพุทธ
ขอบคุณบทสวด "อติปิโส" ที่ดังกล่อมเจ้าหน้าที่รัฐ
และประชาชนคนดีอยู่ตลอดเวลา
ไม่มีใครตาย
แต่เหล่าอันธพาลในคราบนักศึกษาก็ไม่วายแผลงฤทธิ์
พวกเขาที่กระสานซ่านเซ็นต่างเจ็บแค้น
กระจายกันไปในทุกทิศทางแล้วเริ่มเผา
เซ็นทรัล เวิลด์, เซ็นเตอร์ วัน, โรงหนังสยาม
รวมถึงศาลากลางในต่างจังหวัด
แต่เพลิงที่ลุกโหมไม่อาจมอดไหม้ความทรงจำของคุณได้
คุณยังจำได้
น้ำตาไหลทุกครั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม มาเยือน
คุณตวาดลั่นทุกครั้งที่คิดถึงเหตุการณ์นี้
"ไอ้พวกเผาบ้านเผาเมือง
6 ตค 58
แรงบันดาลใจจากสเตตัสหนึ่งของ บก.ลายจุด
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)