กวีประชาไท: ประเทศที่ป่วยไข้ของผม

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

                                             
บ่าย หลัง 16: 30 นาฬิกา
22 พฤษภา 2557
เมื่อกลวิธีนานา มดเท็จ
สำเร็จความจริง ออกมา

ใครจะรู้สึกอย่างไร ผมไม่รู้
แต่อกใจผมพรั่งพรู ทะลักบ่า
ทุกอย่างล้นอกออกหน่วยตา
ผมสะอื้นกับค่า ความเป็นมนุษย์

ในประเทศที่ไร้เหตุผล
ถือเอาแต่ประโยชน์คนชั้นสูงสุด
กดคนส่วนใหญ่ให้โทรมทรุด
ให้ดักดานอยู่ในจุด ขี้ข้ารับใช้

ประเทศแผ่นดินเกิดของผม
ประเทศที่มีแต่ความขื่นขมและป่วยไข้
ประเทศที่ประชาชนทั่วไป
มิเคยถูกมองให้เสมอคน

ใครจะรู้สึกอย่างไร ผมไม่ทราบ
กับความผิดบาป ทุกทุกหน
แต่ในความเป็นผม เต็มทุกข์ทน
ท้นแต่ความขมขื่น และคับแค้น

คับแค้นกับการใช้อำนาจ
กับบางเหล่ากวี ปราชญ์ ร่วมแห่แหน
ร่วมยินดีดีใจบางถิ่นแดน
ทั้งหมิ่นแคลนผู้คน และตนเอง

คับแค้นกับยุคสมัย
ว่าเป็นประชาธิปไตย แต่ข่มเหง
ให้ทหารยึดอำนาจ เปิดบรรเลง
ฟังเพลง "บ้านเมืองเรา รักษาสืบไป"
....................
พลบพรำฝน 18:20 น. 22 พฤษภาคม 2014
เนินตะวัน-พรหมคีรี: นครศรีธรรมราช
"ท่ามกลางเพลงปลุกใจรักชาติสู้ ยึดอำนาจจาก คณะรักษาความสงบแห่งชาติ(คสช.)!"

 

 

ข่าวรอบวัน

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์