กวีประชาไท: เรา...ไม่เห็น


 

มีความเงียบบ่าไหลในความว่าง
ฟ้าแสนกว้างที่แท้แค่ขวดโหล
พิพากษาตอกย้ำความใหญ่โต
และช่วงโชว์เชิงชั้นสุดบรรยาย

เราจะอยู่กับความรักที่หนักหน่วง
และซ้อนซับทับถ่วง...รอร่วงสลาย
งุ้มปีกห่อคอพับหลับเรียงราย
เป็นฝูงฝูงนอนตายในความเป็น

ดูสินั่นอะไรในเบื้องหน้า
ภาพไหวพร่าตรวนเก่าเก่า
เรา...ไม่เห็นฯ

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์