กวีประชาไท: ถึง.. ' นั ก ท ว ง คุ ณ '

แผ่นดินนี้ พ่อมึงได้อะไรฟรี
แผ่นดินนี้ แม่มึงได้อะไรบ้าง
โดยมิต้องลำบากถากหนทาง
โดยมิสร้าง โดยมิสู้ รู้แต่รับ

ต้องแทนน้ำข้าวขุน แทนคุณใคร
ชีวิตหนึ่ง เหนื่อยเท่าไรทั้งไปกลับ
ที่อด-อิ่ม ยิ้ม-น้ำตา คณานับ
ใครหยิบจับหาให้แดก..ใครแจกมึง ฯ!

 

 

หมายเหตุ: 'บางครั้งการประจญกับสิ่งแย่ๆ ความละเมียดละไมและศิลปะก็เป็นสิ่งที่สูงเกินใช้
ความแย่ที่แย่กว่า หยาบต่ำกว่า ก็ยังมีความจำเป็นเสมอ'..(ทัศนะส่วนตัว)*