อัพเดทล่าสุดเมื่อ 8 ชั่วโมง 22 นาที ที่ผ่านมา

กวีประชาไท: คิดถึงกันบ้างไหม

  • ถาม...ห่างไกล, คนเก่าเหงาบ้างไหม
    กุมภาพันธ์ หายไปไร้ความหมาย
    ห้องหอฝัน มืดสนิทเหมือนปิดตาย
    รอยกล้ำกราย ความทุกข์ที่รุกราน
     
  • โลกความฝัน บรรเลงเพลงหงอยเศร้า
    กลบท่วมทับ ทำนองเก่า แผ่วแว่วหวาน
    เสียงหัวใจปวดร้าวเกินทัดทาน
    ก้อนความเศร้าเหงาสะท้านบางห้วงตอน
     
  • จึงก่อเกิดเรื่องราวของ...หัวใจ
    ซึ่งสั่นถอนอ่อนไหว และล้ากร่อน
    ความห่วงหาเสียดแทงคอยบั่นทอน
    เงาสะท้อนโดดเดี่ยวอย่างเดียวดาย
     
  • สู้ลำพังโดดเดี่ยวบนเขี้ยวเข่น
    ในทางเถื่อนลำเค็ญไกลจุดหมาย
    ห้วงเวลานาทีมีความตาย
    บทสุดท้ายผู้กล้า...หาพรั่นพรึง
     
  • ถาม...อีกครั้งคิดถึงกันบ้างไหม
    ลมหายใจเข้าออกบอกคิดถึง
    แม้นเสรีภาพทางกายถูกมัดตรึง
    เถิด หัวใจดวงหนึ่ง ซึ่ง...เสรี

     

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai