กวีประชาไท: จดหมายถึงเพื่อน



'แทนจดหมายร่ายยาวส่งข่าวเพื่อน'
วันที่เหมือนลำเค็ญมิเห็นหน
คิดถึงเจียนร้องไห้จำใจทน
วันผู้คนประกาศตัว เผยหัวใจ

ที่เงียบหงิมยิ้มอยู่มิรู้ธาตุ
ก็รู้เช่นเห็นชาติสะอาดใส
มิเหลือความซ้อนซับ ความลับใด
จะซ่อนในธาตุนั้น ณ วันนี้

เช่นนั้น.. ' สิ ท ธิ เ ส รี ภ า พ '
ซึมซาบมวลกมลอยู่ล้นปรี่
อกคนเลวเหลือล้น-อกคนดี
ล้วนเสรี อิสระ ฐานะมนุษย์

เพียงมิเปื้อนอยุติธรรม , การย่ำเหยียบ
ค่าย่อมเปรียบเพชรมณีสีพิสุทธิ์
ที่หน้าใสใจดื้อเที่ยวยื้อยุด
วางหมุด อัตตามอบ..หมายครอบงำ

เช่นนั้น..' อั ป ย ศ แ ล ะ ก ด ขี่ '
วันนี้ ระเริงเต้นมิเป็นส่ำ
รีบเร่งเขย่งตัวเจียนหัวคะมำ
ตระกองธรรม-กอดศีล ล้นตีนมือ

..ขำขำไว้ ส ห า ย เ อ๋ ย !!
ให้คุ้นเคยวาทการแห่งสารสื่อ
จับตา 'ของเทียมล้ม' เมื่อลมฮือ
แปขื่อ อันเปล่ากลวง..จักร่วงพื้น ฯ!