เกิดกระแสเรียกร้องให้คืนศักดิ์ศรี 'ซีอุย แซ่อึ้ง' เลิกตราหน้าว่าเป็น 'มนุษย์กินคน' พร้อมล่ารายชื่อเรียกร้องให้นำร่างซีอุยออกจากพิพิธภัณฑ์ที่ รพ.ศิริราช
ที่มา: change.org
14 พ.ค. 2562 - กระแสเรียกร้องให้นำร่างซีอุย แซ่อึ้ง ออกจากพิพิธภัณฑ์โรงพยาบาลศิริราช กลับมาอีกครั้งเมื่อวันที่ 12 พ.ค. หลังจากผู้ใช้ทวิตเตอร์นาม กล้าเปลี่ยน \7 @ChangeSiam ได้ทวิตว่า "ปัจจุบัน เค้ารู้กันหมดแล้วว่า ‘ซีอุย’ ไม่ได้ฆ่าและกินเครื่องในมนุษย์ ซึ่งเกิดจากการถูกใส่ร้าย แต่พิพิธภัณฑ์ที่ศิริราชก็ยังเอาศพของเขามาโชว์และยังตราหน้าว่าเป็น ‘มนุษย์กินคน’ แม้คนตาย ศพก็ยังไม่ได้รับความยุติธรรม" โดยมีผู้รีทวิตแล้วมากกว่า 7 หมื่นครั้ง และมีการตอบข้อความเพิ่มอีกนับร้อยครั้ง
ต่อมาวันนี้ (14 พ.ค.) ในเฟซบุ๊คเพจ Poetry of Bitch : ลำนำเดอะบิทช์ ได้โพสต์ "สรุปข่าว...เรียกร้องนำร่าง “ซีอุย แซ่อึ้ง” ออกจากพิพิธภัณฑ์ศิริราช คืนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ล้างฉายา “มนุษย์กินคน"" ตั้งประเด็นไว้ 13 ข้อ มีการแชร์ไปแล้วกว่า 3 หมื่นครั้ง
ข้อมูลจากวิกิพีเดียระบุว่า ซีอุย แซ่อึ้ง เกิดปี 2470 มีพื้นเพมามาจากอำเภอซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มาถึงประเทศไทยในเดือนธันวาคมปี 2489 ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรที่ฆ่าเด็ก 6 ราย และนำตับและอวัยวะภายในมาต้มกิน เหตุเกิดระหว่างปี 2497–2501 โดยเขาถูกประหารชีวิตในปี 2502 ท่ามกลางข้อกังหาเรื่องกระบวนการยุติธรรม โดยต่อมาเรื่องราวของซีอุยถูกหาว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่อง และผู้ใหญ่มักใช้ขู่เด็กที่ไม่เชื่อฟังว่า "ซีอุยจะมากินตับ" ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ โดยหลังซีอุยถูกประหารชีวิต ศพของซีอุยถูกเก็บไว้ที่โรงพยาบาลศิริราช ภายในพิพิธภัณฑ์นิติเวชศาสตร์ สงกรานต์ นิยมเสน ซึ่งมีชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า "พิพิธภัณฑ์ซีอุย"
ทั้งนี้ตั้งแต่ปีที่แล้วมีผู้ใช้ชื่อ "ฟาโรห์ จักรภัทรานน" เริ่มต้นแคมเปญล่ารายชื่อใน change.org ถึงผู้บริหารพิพิธภัณฑ์การแพทย์ศิริราช เรียกร้องให้ "นำร่างซีอุย แซ่อึ้งออกจากพิพิธภัณฑ์ศิริราช คืนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ล้างฉายามนุษย์กินคน" ปัจจุบันมีผู้ลงชื่อมากกว่า 9 พันคน
โดยหนังสือคำร้องระบุว่า "ผมเชื่อว่ามีน้อยคนนักที่จะไม่รู้จัก"ซีอุย" ชายที่แม้แต่เด็กที่ร้องไห้ยังต้องหยุดร้องเมื่อได้ยินชื่อของเขา พร้อมกับประโยคสุดคลาสสิกของพ่อแม่ "ถ้าไม่หยุดร้อง เดี๋ยวซีอุยมากินตับนะ!!"
ตำนานฆาตกรฆ่าเด็กผ่าท้องเอาหัวใจและตับเด็กไปต้มกิน ถูกสื่อสำนักพิมพ์ต่างๆในยุคนั้นโหมกระหน่ำใส่สีตีไข่กันอย่างสนุกสนาน ประกอบกับการสืบสวนสอบสวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจในขณะนั้นที่เต็มไปด้วยข้อกังขามากมายว่า เหตุใดคำสารภาพในหลายๆคดีของซีอุยนั้น จึงไม่ตรงกับพยานหลักฐานและข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น หลายคดีแม้แต่ครอบครัวของเหยื่อที่เสียชีวิตยังปฏิเสธว่าซีอุยนั้นไม่ใช่ฆาตกร หรือในบางคดีที่เขารับสารภาพ สามารถจับตัวผู้กระทำความผิดตัวจริงได้แล้วเสียด้วยซ้ำ
อีกทั้งยังปรากฏในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ว่าคดีที่ซีอุยถูกพิพากษาประหารชีวิตนั้นคือคดีฆาตกรรมเด็กชายสมบุญ บุณยกาญจน์ คดีสุดท้ายเพียงคดีเดียว และในคดีนั้นซีอุยไม่ได้กินตับและหัวใจของเด็กชายสมบุญแต่อย่างใด
ต่อมาได้มีการนำเรื่องราวของซีอุยมาผลิตซ้ำผ่านสื่อทั้งภาพยนต์ ละคร และนวนิยายอีกมากมาย ทั้งที่จวบจนปัจจุบันนี้ยังไม่มีหลักฐานใดเลยที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าซีอุย เคยได้ลิ้มลองรสชาติของเนื้อมนุษย์
เกือบ 60 ปีแล้วนับแต่วันที่ซีอุยถูกประหารชีวิต แม้เขาจะได้รับโทษประหารไปแล้วแต่ร่างของเขายังถูกจองจำในตู้โชว์ของพิพิธภัณฑ์นิติเวชศาสตร์ อาคารอดุลเดชวิกรม โรงพยาบาลศิริราช และตราหน้าบนป้ายชื่อเหนือตู้โชว์ว่าว่าชายผู้นี้คือ "มนุษย์กินคน"
ถึงเวลาแล้วที่เราทุกคนจะมาร่วมกันลงชื่อรณรงค์ให้พิพิธภัณฑ์ยุติการจัดแสดงร่างของซีอุย และคืนศักดิ์ศรีและความยุติธรรมให้กับชายผู้นี้ด้วยการนำร่างของเขาไปประกอบพิธีทางศาสนา และลบล้างตราบบาป"มนุษย์กินคน" ด้วยการเผยแพร่ความเข้าใจที่ถูกต้องในข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคดีนี้
เพื่อให้สังคมไทยได้เรียนรู้จากความผิดพลาดว่าในอดีตเคยมีชายคนหนึ่งตกเป็นจำเลยสังคมเพราะการเผยแพร่ข่าวลือที่ไม่มีพยานหลักฐานของสื่อสำนักพิมพ์ และเพื่อเป็นอีกหนึ่งย่างก้าวในการตระหนักถึงสิทธิและเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ทั้งตนเองและผู้อื่น ของคนไทยทั้งปวง"
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)