กวีประชาไท: สิบแปดนาฬิกาบนภูเขาทอง

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ก่อนตะวันจะลับฟ้า
สองเท้ามุ่งหน้า
พาดวงตาไปให้ทัน
ผู้คนกราบบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
หญิงชราเดินเวียนขวา
สองมือประคองผ้าไตร
นักท่องเที่ยวถ่ายเซลฟี่
ช่างภาพมืออาชีพตั้งขากล้อง
เลือกมุม ขยับปรับเลนส์
เสียงลั่นชัตเตอร์

ได้ยินพระสวด
สายลมพัดพาท่วงทำนอง
บรรเลงเพลงสวรรค์
หลายคนจับจองพื้นที่ริมระเบียง
รอเวลานับถอยหลัง

ฉันมองตามถนนราชดำเนิน
ปีกอนุสาวรีย์สี่ทิศตั้งตระหง่าน
มองไม่เห็นสมุดไทยบนพานแว่นฟ้า
มองไม่เห็นรัฐธรรมนูญ
เสียงฆ้องดังทุ้มต่ำ
ผสานกระดิ่งน้อยใหญ่
ยิ่งเสียงดังระงมมากเท่าไหร่
คล้ายพาคำอธิษฐานทั้งหลาย
ไปให้ถึงสรวงสวรรค์
ขณะดวงตะวันค่อยจมดวง
เลือนจาง...หายไป.

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์