เพียงแว่วเพลงหนักแผ่นดินกลิ่นเลือดคลุ้ง
เห็นภาพทุ่งสังหารเมื่อกาลก่อน
จำรอยยิ้มรักชาติของฆาตกร
คล้ายละครฉากเก่าฉายซ้ำวน
เพียงท่อนแรกเพลงล้าหลังเริ่มดังขึ้น
คุไฟฟืนคลั่งบ้าโกลาหล
ปลุกเกลียดชังผู้คิดต่างมิใช่คน
แล้วยกตนขึ้นกดข่มสาสมใจ
“คนเช่นนี้เป็นคนหนักแผ่นดิน”*
คนเช่นนั้นชาชินเสียงร่ำไห้
คนเช่นคุณวิเศษวิโสแต่ปางใด
เฉดหัวคนขับไล่ไม่เหลือดี
มันก็หนักแผ่นดินกันทั้งนั้น
คุณหรือท่าน หรือใครในโลกนี้
กรรมเกิดก่อต่อกรรมเราต่างมี
สิ่งใดเล่าชัดชี้วิถีทาง
ถูกกระทำย่ำยีมากี่ชาติ
แต่งเสริมปาดป้ายสีเป็นผีสาง
ปิดประตูไล่ต้อนมิผ่อนวาง
ประวัติศาสตร์จึงถูกสร้างให้ซ้ำรอย
ภาพเก้าอี้ตีกระหน่ำย้ำบาดแผล
ปลุกกระแสตกค้างคราบด่างพร้อย
ผู้คลั่งชาติพร้อมเพียงเรียงแถวทยอย
ยิ้มรอคอยรับท่อนไม้จากชายลึกลับ
แว่วเพลงรักหนักแผ่นดินคาวกลิ่นเลือด
หยดน้ำตาแห้งเหือดไหลย้อนกลับ
ฟื้นคืนเศร้ารันทดมากดทับ
ระยิบระยับเดือนดาวพราวพรายฟ้า
ฟื้นคืนเศร้ารันทดมากดทับ
ฮัมเพลงซับน้ำตาเย้ยฟ้าดิน
(*ท่อนหนึ่งในเนื้อเพลงหนักแผ่นดิน)
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)