เราทำดีหรือหาแดกแยกยังยาก
เรากระชากลากฉุดชุดคำเก่า
ขาวกับดำทำเลว-ดีมีแต่เร้า
มุ่งชี้เป้าเท่าใด? ในวันนี้

คนสร้างภาพคราบนักบุญอยู่วุ่นวาย
คนต่างคล้ายหลายหลากมากอึงมี่
ดีประกาศ เลวปรากฏ บทต้องมี
ก็ไม่ใช่ทุกทีที่เห็นกัน

พอดีเด่นเป็นเรื่องต่อเนื่องเล่า
คนคุกเข่าเข้ากราบเพียงภาพสั้น
ทั้งยศฐาบารมีชี้ชนชั้น
พยายามคาดคั้นกลั่นความคิด

เขาบอกว่า 'ทำดี' มีประกาศ
อย่าขี้ขลาดหวาดหวั่นมั่นสนิท
คนทำดี ได้ดี มีชีวิต
คนตัวน้อยค่านิดคิดหรือมี?

เป็นความจริงยิ่งใหญ่หัวใจโลก
วิปลาส วิปโยค โลกย์ศักดิ์ศรี
ความศักดิ์สิทธิ์ศรัทธาเคยวาที
วัน เดือน ปี คลี่คลายหลายกระทำ

ธรรมดาวาทะไม่กระจ่าง
เลว-ดี ต่างข้างขั้วตัว สูง-ต่ำ
ทุกวันนี้ดีเด่นเห็นประจำ
หงายกลับคว่ำงำครอบคำตอบตน

การกำเนิด เลิศ-ร้าง อยู่อย่างนี้
หัวใจชี้ ที่ต่าง ช่างสับสน
หยามและเหยียดเกลียดด่าก่นท้าชน
สุดจะทนคนเราไม่เท่าเทียม

เอาอะไร? ใช้ตั้ง จึงคลั่งนัก
เอาอะไร? หลงรักและหักเหี้ยม
เอาอะไร? สังคมบ่มธรรมเนียม
ความแท้เที่ยง เต็มเปี่ยม เพียงเสี้ยมนาน

สอนให้รู้ ผิด-ชอบ ชั่วและดี
กลับไม่มียุติธรรมแค่ร่ำขาน
คนทำดีอาจเห็นเร้นสันดาน
หยาบกระด้างอย่างดิบด้านมานานช้า

คำว่า 'คน' คือสัตว์ประเภทหนึ่ง
ไม่รู้ซึ้งรู้ทราบบาปแรงกล้า
คิดแค่เพียง ปาก-ท้อง ร้อง อุว้า!
เราจะหาความดีที่แท้ใคร?

ใจก็ยังต่ำทรามทุกยามชีพ
เค้นแล้วบีบ ถีบถอง ครองยิ่งใหญ่
คนทำดีมีชื่อระบือไป
คนจัญไรให้ชื่อคือคนดี