ทุกสรรพสิ่งที่ดำรงอยู่
ดำรงอยู่ได้ด้วยความสมเหตุสมผล
ไม่ว่าจะดำรงอยู่ในด้านดีหรือด้านร้าย
ล้วนมีความสมเหตุสมผลในการดำรงอยู่

บางสิ่ง สมควรที่จะมีอยู่
แต่การมีอยู่ต้องตั้งอยู่บนความสมเหตุสมผล
หากขาดความสมเหตุสมผล การดำรงอยู่ก็ไม่เหมาะควร

สิ่งสมมติ ในยุคก่อน คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ผู้คนเทอดทูนเคารพสักการะ เชื่อในอำนาจ
สิ่งสมมติเดิมในยุคนี้ ไม่สามารถเป็นอย่างนั้นได้
ความสมเหตุสมผลแห่งยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
หากดำรงอยู่อย่างสมมติแบบยุคก่อน
ก็กลายเป็นสิ่งตลกและน่าสมเพชของยุคสมัย

สิ่งสมมติไม่อาจใช้ได้ในสังคมยุคใหม่
ความจริง ความสมเหตุผล คือปัจจัยแห่งยุค
สมมติต้องถูกลบทิ้ง ความจริงเป็นหลักค้ำการดำรงอยู่

เพื่อความสมเหตุสมผลในการดำรงอยู่
สิ่งนั้นต้องละทิ้งคราบสมมติ สร้างยุคใหม่ให้ตัวตน

ไม่มีความสมเหตุสมผล
การดำรงอยู่ก็จะถึงจุดไม่มีในที่สุด