หนาวลมเหนือล่อง...มาจากห้องหุบเขา
โศกเสียงกาเหว่า...พลัดลูกเมียผัว
ฝนเม็ดสุดท้าย...ขาดสายใบบัว
ผ่านชั้นฟ้ารั่ว...รัวล่มจมเมือง
หยาดเลือดรอยนั้น...เหมือนสิ้นกลิ่นคาว
ดวงดาวหน้าหนาว...เล่าทอแสงเหลือง
ร่ายพิธีกรรม...ร่ำความเปล่าเปลือง
ท่องมนต์เป่าเมือง...เรื่องร้อนตกตาย
บาดแผลกลางใจ...ไม่หายแม้น้ำแห้ง
คำรักในทุ่งแล้ง...เกลื่อนแกล้งไร้ความหมาย
บ้านยังคงอยู่...แต่บางผู้คนจากไป
เหมือนเดิมหรือหัวใจ...ใครจะเหมือนเดิม
ผีตากผ้าอ้อม...หอมกลิ่นลมตะเภา
อกเอยขวัญเจ้า...เราหรือเขาคือคนเริ่ม
ก่อกองไฟบนกองดิน...ดีดเพลงพิณให้เหิมเกริม
เก็บซับน้ำตาเติม...เพิ่มไฟสุมให้รุมแค้น
หลังรอยหม่นไหม้...โหยหาใครเช็ดน้ำตา
เถิดทุกบ้านเรือนเขื่อนคา...บอกลาผีฟ้าพญาแถน
ปัดกวาดบ้านช่อง...ห้องหับเมืองแมน
เก็บภาพบางภาพบนฝาแขวน...ทิ้งลงหีบห่อพอกันที
ปลดภาพบางภาพบนฝาแขวน...ลงเผาทิ้งไฟไม่ไยดี
เพียงคำ ประดับความ
กลุ่มกวีตีนแดง
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)