กวีตีนแดง: ภาพบางภาพที่ไม่ได้อยู่ตรงที่เดิม

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

หนาวลมเหนือล่อง...มาจากห้องหุบเขา
โศกเสียงกาเหว่า...พลัดลูกเมียผัว
ฝนเม็ดสุดท้าย...ขาดสายใบบัว
ผ่านชั้นฟ้ารั่ว...รัวล่มจมเมือง

หยาดเลือดรอยนั้น...เหมือนสิ้นกลิ่นคาว
ดวงดาวหน้าหนาว...เล่าทอแสงเหลือง
ร่ายพิธีกรรม...ร่ำความเปล่าเปลือง
ท่องมนต์เป่าเมือง...เรื่องร้อนตกตาย

บาดแผลกลางใจ...ไม่หายแม้น้ำแห้ง
คำรักในทุ่งแล้ง...เกลื่อนแกล้งไร้ความหมาย
บ้านยังคงอยู่...แต่บางผู้คนจากไป
เหมือนเดิมหรือหัวใจ...ใครจะเหมือนเดิม

ผีตากผ้าอ้อม...หอมกลิ่นลมตะเภา
อกเอยขวัญเจ้า...เราหรือเขาคือคนเริ่ม
ก่อกองไฟบนกองดิน...ดีดเพลงพิณให้เหิมเกริม
เก็บซับน้ำตาเติม...เพิ่มไฟสุมให้รุมแค้น

หลังรอยหม่นไหม้...โหยหาใครเช็ดน้ำตา
เถิดทุกบ้านเรือนเขื่อนคา...บอกลาผีฟ้าพญาแถน
ปัดกวาดบ้านช่อง...ห้องหับเมืองแมน
เก็บภาพบางภาพบนฝาแขวน...ทิ้งลงหีบห่อพอกันที

ปลดภาพบางภาพบนฝาแขวน...ลงเผาทิ้งไฟไม่ไยดี

 

เพียงคำ ประดับความ
กลุ่มกวีตีนแดง

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์