กวีประชาไท: แด่การไล่รื้อชุมชนป้อมมหากาฬ

ถ้าเธอมีหัวใจอยู่ในอก
เธอก็คงสะทกสะท้านบ้าง
เห็นน้ำตาคนจนสิ้นหนทาง
ร่วงหล่นพร่างพรายพรูเพราะเจ็บช้ำ

เธอเห็นผองผู้คนที่โดนข่ม
เห็นความทุกข์ระทมโหมกระหน่ำ
เธอเอาอำนาจมุ่งหมายกระทำ
ด้วยระบบระยำที่ทำร้าย

ผู้ถือกำอำนาจมักฉ้อฉล
เพราะทำความเป็นคนร่วงหล่นหาย
หัวใจร่วงจากอกตกกระจาย
เธอจึงกลายเป็นสัตว์ร้ายในพนา

แท้เธอไร้หัวใจใช่มนุษย์
เธอคือหนอนเน่ามุดอยู่ใต้หล้า
ไม่เห็นแม้แต่ตะวันดวงจันทรา
ทั้งสองตาอาจมถมทับบัง

เธอไล่มัตสยาจากธารใส
และขับเสือโคร่งไปจากไพรสะพรั่ง
เธอขับวิหคพรากจากรวงรัง
เธอช่างโหดหินทมิฬนัก

ถ้าเธอมีหัวใจอยู่ในอก
คงสะทกสะท้านใจให้หนาหนัก
เธอไม่ปรากฎอะไรในแววพักตร์
ก็ประจักษ์ว่าเธอเป็นเฉกเช่นใด

0000

 

 

ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
Facebook : https://www.facebook.com/prachatai
Twitter : https://twitter.com/prachatai
YouTube : https://www.youtube.com/prachatai
Prachatai Store Shop : https://prachataistore.net
ข่าวรอบวัน
สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท