กวีประชาไท: ระลึกวีรชน 10 เมษายน 2553

7 ปีเข้านี่แล้วแถวราชดำเนิน     ใครยังเดินหามันสมองของใครหล่น

วิญญาณที่ไร้เงาเฝ้าดูคน     เคลื่อนไหวไปบนถนนเหมือนกลไก

เป้าหมายของทั้งมวลล้วนบรรลุ?     ณ อนุสาวรีย์ที่บอดใบ้

เลี้ยวซ้ายถนนดินสอต่อไม่ไกล     ผ่านไว ๆ แวบไหวใครโบกธง

เหมือนยังโบกธงชาติไทยเงาไหววาบ     มีช่างภาพญี่ปุ่นวิ่งวุ่นหลง

กล้องสะพายถ่ายต่อไปไม่งวยงง     เขายังคงส่งรอยเตอร์เพ้องมงาย

วิญญาณที่ไร้เงาคล้ายเขายังอยู่     ยังเฝ้าดูทำข่าวราวมุ่งหมาย

ใครยังเฝ้าโบกธงจงคลี่คลาย     อย่าทำร้ายประชาชนคนไทยด้วยกัน

7 ปีเข้านี่แล้วแถวราชดำเนิน     สมองหล่นคนเดินเพลินเหยียบฝัน

มองปีกนกอนุสาวรีย์ทุกวี่วัน     โบกธงประจันปืนยืนเพื่อใคร

ความหวังยังส่งต่อรุ่นต่อรุ่น     เถ้ากระดูกเป็นฝุ่นกรุ่นอยู่ใกล้

คำว่าวีรชนล้นหัวใจ     ใช่ไหมในวีรกรรมทำถูกลืม.

                                                              

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์