กวีประชาไท: เนรคุณ

 


ยอมต่ำตม เลียตีน จนลิ้นแตก
ลิ้นหลายแฉก เห็นชัด ถนัดชั่ว
เผด็จการ ด้านกร่าง อย่างไม่กลัว
กำจัดขั้ว ตรงข้าม ล่ามใส่คุก

เนรคุณข้าว ตัดสินข้าว เข้าเข่นฆ่า
พิพากษา ไดโนเสาร์ เปลืองข้าวสุก
เลวระยำ ย่ำขยี้ กลียุค
เร่งเพลิงลุก รุมเร้า ทุกข์ผ่าวร้อน

ทั้งอุ้ม-ฆ่า ขังคุก ผูกขาแขน
เเตกแยกแค้น เลี้ยงไข้ ไฟสุมขอน
ยิ่งคิดครอบ ให้หมอบคลาน ยิ่งสั่นคลอน
เเรงสะท้อน ยิ่งสะท้าน บัลลังก์ทอง

หลงอำนาจ วาสนา คว้าตำแหน่ง
จึงกำแหง เหี้ยมเหิม เริ่มจองหอง
มัวเมาเกียรติ เสนียดกาก มากยศกอง
ไม่อาจครองใจคน ปืนปล้นคุม

ทุกข์กระทำ ย่ำคนไทย ยากไถ่ถอน
จงตกนรก ไฟร้อน เมื่อนอนหลุม
บาปตะกอน ผลกรรม ตามเกาะกุม
สิบชาติสุม สาสม ความเลวทราม