กวีประชาไท: 10 เมษายน 2010

ไม่ได้อยู่ที่นั่นในวันนั้น
ได้แต่อกสั่นกลั้นสะอื้นอยู่ทางนี้
ได้แต่โทรถามโทรตามเพื่อนเท่าที่มี
ปลายสายมีเสียงปืนแทรกมาถี่รัว

เพื่อนว่าซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น
ผู้คนตื่นจ้าละหวั่นกันไปทั่ว
บาดเจ็บ ล้มตายใกล้แยกคอกวัว
พรางตัว หลบกระสุน บันทึกความทรงจำ

ฆ่าประชาชนอีกแล้วทหารกล้า
ฆ่าต่อหน้าต่อตาตอนฟ้าค่ำ
ฆ่าคนมาเรียกร้องความเป็นธรรม
ฆ่าแล้วเหยียบซ้ำว่า "คนไทยโชคดีที่ได้อภิสิทธิ์เป็นนายกฯ"