อัพเดทล่าสุดเมื่อ 2 ชั่วโมง 34 นาที ที่ผ่านมา
ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กวีประชาไท: จมลงในอุทกภัยแห่งความเศร้า

กลางคืนทาทาบภูมิทัศน์หม่นหมอง
อนาคตลับหายจากจอเรดาร์
ตกลงสู่ก้นห้วงมหรรณพ
มัจจุราชวิปลาสหิวโซ
กลืนกินลมหายใจอย่างบ้าคลั่ง
ในดวงตารื้นเร้น
เปียกชุ่มโศกสลด
อ้อมกอดโหวงเหวง
กอดไว้เพียงทรงจำที่ระลึก
ความหวังปลาสนาการในถ้อยคำอธิษฐาน
ทุกข์โศกหลั่งไหลเป็นห่าฝน
เสียงสะอื้นกึกก้อง
แทรกผ่านความเงียบของค่ำคืน
ดวงจันทร์หม่นแสง
คว่ำยิ้มราวกับไม่เคยเริงร่า
เหม่อมองไปสุดเส้นขอบฟ้า
รัตติกาลขื่นขม
บทกวีไม่สามารถบรรเทาใดๆ
ความสุขปลิวหาย
อ้างว้างยะเยือก
ดวงตาเปียกชุ่ม
ความเงียบกัดกินสภาวะภายใน
จมลงในอุทกภัยแห่งความเศร้า