กวีประชาไท: หยุด

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

มืดดำดุจเถื่อนถ้ำ ถามปลุก
หนาวเหน็บทุรยุค วิโยกซ้ำ
กาลหมุนเปลี่ยนกระตุก ตามไต่
แดนถิ่นทมิฬคล้ำ หมอกคล้ายปกคลุม

 

ไฟสุมในอกร้อน เริงแรง
หยดเลือดเกรอะกรังแดง เดือดดิ้น
ทุกการณ์เหตุสำแดง สันดาป
ไฟลุกโหมสุดสิ้น สิ่งกั้นทำลาย

 

สายใยตัดไม่ได้ ดูเถิด
บนแผ่นดินกำเนิด นักสู้
ประตูปิดจึงเปิด ซากปรัก
ความรักหักใจผู้ พบแพ้หลุมเพลาะ

 

ชุดเกราะแตกแหลกเสี้ยว ถูกสังหาร
หอกดาบปราบคนพาล ผิดพลั้ง
เฉือนฟันพลาดมานาน นับเริ่ม
นักรบจบการตั้ง แต่งตั้งตนเอง

 

บทเพลงราวเร่งเร้า รวมพลัง
อีกฝั่งยังประดัง เร่งด้วย
พลพรรคนับประทัง ยังชีพ
ถูกบีบชีพจวบม้วย มากแล้วกี่ยุค

 

ฉุกใจเถิดหากเกิดท้า ทำศึก
บาดเจ็บเกินหาญฮึก จักห้าว
สันติสุขเถิดนึก เพียงนิด
บนแผ่นดินผืนด้าว ดับด้วยความเย็น

 

ทุกข์เข็ญยากยิ่งแล้ว ลามลุก
มาหยุดทุรยุค อย่าเยื้อ
เอาหีนโหดขังคุก ความมืด
เทียนจุดโชนโอบเอื้อ แอกร้าวราวปลิด

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์