การพูดนั้นมันง่าย
ให้ดีให้ร้ายลิ้นร่ายแจ้ว
ไม่ต้องรับผิดชอบตลอดแนว
ปากอ้าตาแป๋วแจ้ววิจารณ์

ปัญหาควรเห็นกลับไม่เห็น
อยู่เป็นเห็นอยู่ก็รู้ผ่าน
มาเล่นบทกระพี้บี้รัฐบาล
ห่วงบ้านรักเมืองเปลืองน้ำลาย

ที่เป็นแก่นหลักของปัญหา
ตำตานิ่งเฉยไม่เคยร่าย
เกรงกระทบเจ้าขุนมูลนาย
เจ้าสัวจะระคายกำไรทอน

โครงสร้างเพี้ยนผิดและบิดเบี้ยว
บอดใบ้ไม่เกี่ยวซื่อสลอน
กติกาไร้ธรรมทำนิ่งนอน
มาเล่นละครร้อนวิชา

ถ้าบ้านเมืองจะพังให้มันรู้
ตอนทีประยุทธ์กู้ไม่เห็นว่า
สร้างหนี้จนอ่วมท่วมพารา
หกแสนล้านเหลือบ่ากว่าแรงไง

ถูกผิดพลั้งช่างเถิดให้เขาทำ
อย่าเพิ่งย่ำเหยียบดักชิงลักไก่
ติจิตอลหนึ่งหมื่นชื่นทั่วไทย
ดีกว่าให้เผด็จการมาผลาญเมือง