การปกครอง ที่ผองชน มิพ้นหนี
ด้วย “อันมี” เสรีสิทธิ์ โดนปิดกั้น
ดำรงอยู่ สู้เปลี่ยนผ่าน ต้านประจัญ
แม้นานวัน ฝันมิตาย ยังหายใจ

เมื่อมิยอม น้อมจำนน ผู้คนเอ๋ย
ไฉนเลย จะพ่ายแพ้ แก่เทพไท้
สองมือเปล่า ที่กร้าวแข็ง พร้อมแรงใจ
จะมิหยุด จุดเปลวไฟ ให้ส่องประกาย

ลุกต่อสู้ รู้ต่อกร ผ่อนเบาหนัก
เหนื่อยก็พัก รักษาตน ทนรอได้
สงครามนี้ เสรีภาพ ตราบวันตาย
คือเป้าหมาย ที่ทายท้า ค่าทวี

ประชาชน คือเจ้าของ ครอบครองถิ่น
จงปลดปล่อย ทั้งแผ่นดิน คืนศักดิ์ศรี
การปกครอง ต้องเท่าเทียม ทั้งปฐพี
ประชาธิปไตย “อันมี” ประชาชน