เจ้าพิราบตัวอวบกลม
หาญกล้าเปิดผืนพรมเผยฝุ่นฝ้า
ให้สังคมได้เห็นเชื้อเร้นรา
เพื่อผองปวงประชาได้เข้าใจ

ว่าสิ่งอันสูงสุดพิสุทธิ์นั้น
ควรตั้งมั่นยรรยงอยู่ตรงไหน
ควรเป็นจุดศูนย์กลางอยู่อย่างไร
ผุดผ่องใสโอ่อ่าสถาพร

เป็นสัตย์ซื่อเจตนาอันกล้าหาญ
เสี่ยงโดดธารกรากเชี่ยวคลื่นเกลียวข้อน
ต้านกระแสห้อยโหนโจรละคร
ที่สร้างเสื่อมสนิมซ่อนกร่อนเหล็กดี

ท่วงทำนองของเจ้านกพิราบ
ไยจึงเป็นตราบาปโดนบดบี้
ถูกจองจำทำทัณฑ์หยันย่ำยี
ไพร่กระฎุมพีบังอาจพินาศพลัน

เจ้าพิราบยังไงก็ไม่ผิด
แค่ความคิดธรรมดาใช่พร่าบั่น
สังคมย่อมต่างเห็นเป็นสามัญ
การลงทัณฑ์แค่ฝุ่นไหลซุกใต้พรม

เพียงครอบกรงคร่ากุมจับคุมขัง
แต่พลังความคิดไม่ลิดล่ม
กาลและการณ์ปรับแปลงแห่งสังคม
ความเหมาะสมถูกถามห้ามอย่างไร

เจ้าพิราบขันกู่แทนผู้อื่น
ที่ต่างตื่นเห็นทุรยุคสมัย
แต่มิกล้าร่ำร้องทำนองใด
เกรงเภทภัยทุกข์เข็ญเข้าเล่นงาน

เจ้าพิราบตัวอวบกลม
เพียงหวังใต้ผืนพรมสวยสะอ้าน
เป็นหลักมั่นขวัญมิ่งยิ่งยืนนาน
เป็นหลักชัยตลอดกาลใช่ผลาญพรม