“ความเสี่ยงข้อสำคัญ กำลังส่องมาที่ประเทศไทยคือเรื่องเลือกตั้ง ต่างประเทศไม่สนใจว่าเลือกหรือไม่เลือก แต่สนใจต่อเนื่องเชิงนโยบายหรือไม่ ไม่อยากไปลงทุนกับประเทศที่เปลี่ยนรัฐบาลแล้วเปลี่ยนนโยบาย ไม่อยากไปประเทศที่มีจลาจลอยู่ท้องถนน ปีหน้าเป็นปีที่เราเป็นประธานอาเซียน เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เราเป็นประธานอาเซียน มีดรามาละครที่ยิ่งใหญ่ เรามีม็อบไปปิดโรงแรม ผู้นำต่างประเทศขึ้นเฮลิคอปเตอร์หนีแทบไม่ทัน คราวนี้ขอเลย หนังเรื่องนี้สร้างซ้ำไม่ได้ สร้างซ้ำโอกาสไทยจะหมด”
ฟังสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ โปรโมท “ปีทองการลงทุน” แล้วความดันพุ่งปรี๊ดขึ้นทันใด ไม่ใช่แค่พูดพาดพิงเหตุการณ์ปี 52 ซึ่งเกิดจากความโกรธแค้นของประชาชน ที่รัฐบาลเลือกตั้งถูกโค่นล้ม ด้วยม็อบยึดสนามบินและกลไกรัฐธรรมนูญรัฐประหาร
แต่โดยนัยทางการเมือง ก่อนหน้านี้ สมคิดก็พูดกับ CEO จากทั่วโลกว่าอย่าวิตก โครงการรัฐบาลจะไม่สะดุดเพราะเลือกตั้ง เพราะมีลางสังหรณ์ นายกฯคนต่อไปจะหน้าตาคล้ายคนเดิม
มันก็ทำให้รู้สึกว่า สมคิดกำลังเอา “ปีทอง” มาแบล็คเมล์ ให้คนไทยยอมรับผลเลือกตั้ง ถึงแม้ไม่เป็นประชาธิปไตยอย่างไรก็ตาม ไม่เป็นกลาง ไม่เป็นธรรม ประชาชนไม่เลือก แต่ 250 ส.ว.คสช.ตั้ง ยังโหวตเลือกคนหน้าเดิมเป็นนายกฯ ประชาชนก็อย่าโวยวายว่าสืบทอดอำนาจ อย่าก่อม็อบแบบปี 35 เพราะเราจะเป็นประธานอาเซียน ต้องรักษาหน้า เพราะเป็นปีทองการลงทุน เดี๋ยวประเทศเจ๊ง
คือถ้านักธุรกิจพูดด้วยความห่วงใย ก็ว่าไปอย่าง แต่สมคิดไม่ใช่คนกลาง เพราะขณะทำหน้าเคร่งพองคอพูดคำโตขึงขัง สี่รัฐมนตรีใกล้ตัวก็ไปตั้งพรรคพลังประชารัฐ ดูดอดีต ส.ส.ด้วยพลังอำนาจอะไรไม่ทราบ แต่อ้างว่าไม่ผิดกติกา ทั้งที่รัฐธรรมนูญบังคับ ถ้าจะสมัคร ส.ส.ต้องออกใน 90 วัน แต่นี่มาเป็นหัวหน้าพรรคเลขาธิการพรรคส่งคนอื่นสมัครไง ไม่ผิดสักหน่อย สง่างาม
ใช่ไหมว่าถ้านายกฯ หน้าคล้ายคนเดิม ทีมเศรษฐกิจ รองนายกฯ ก็หน้าคล้ายคนเดิม
การพูดเรื่องปี 52 ถ้า ปชป.พูดก็ไม่แปลกใจ แต่สมคิดเป็นรัฐมนตรีไทยรักไทย ไม่ตระหนักเลยหรือว่า นโยบายไทยรักไทยทำให้ประชาชนตื่นตัว “ประชาธิปไตยกินได้” ปกป้องสิทธิเลือกตั้ง โกรธแค้นเมื่อถูกรัฐประหาร เลือกตั้งอีกทีก็ถูกโค่น ไม่ได้บอกว่าการปิดโรงแรมไม่ผิด แต่ปิดสนามบินยังทำได้ ก็ copycat ให้ดูไง
ทำไมสมคิดไม่เข้าใจหัวอกประชาชน ไม่ตระหนักผลงานตัวเอง เอ๊ะ หรือไม่ใช่ผลงานสมคิด แล้วที่ก๊อปมาทำใน 3-4 ปีนี้คืออะไร ที่พยายามจะทำให้เห็น “รัฐประหารกินได้”
สมคิดและทีมเศรษฐกิจเป็นฟันเฟืองสำคัญ ที่พยายามขายฝันว่า “ระบอบประยุทธ์” รัฐเทคโนแครตอำนาจนิยม ทหาร-ราชการ จะนำประเทศก้าวกระโดดใหญ่ พ้นกับดักรายได้ปานกลาง ไปเต้นแร็พ “ไทยแลนด์ 4.0” ขอเพียงคนไทยสามัคคีกัน แบบปลอดการเมือง ลืมอดีต ลืมความอยุติธรรม เลิกขัดแย้งแบ่งสี หันมายอมรับการสืบทอดอำนาจ ยอมรับการจำกัดเสรีภาพ และมีประชาธิปไตยแค่ส่วนเสี้ยว ผ่านเลือกตั้งพิธีกรรม
แล้วจะทำให้ประเทศเจริญ เป็น “ปีทองของการลงทุน” เพราะต่างชาติอย่างอียู เขาแค่รอให้มีรัฐบาลเลือกตั้ง แล้วจะลงนามข้อตกลงการค้า (โอ๊ย เขาไม่สนหรอกว่าสืบทอดอำนาจไหม)
จะว่าไป นี่เข้าข่ายทฤษฎีสามานย์ พยายามแยกปากท้องจากประชาธิปไตย อ้างว่าไม่ต้องให้ความสำคัญกับหลักสิทธิเสรีภาพ อำนาจมาจากประชาชน ขอเพียงทำให้เศรษฐกิจดี มีเงินล้นกระเป๋า ชาวบ้านก็พอใจ แบบจีนนั่นไง
แต่น่าเสียดาย รัฐไทยไม่ใช่รัฐจีน รัฐไทยใหญ่โตเทอะทะ เส้นสาย เจ้าใหญ่นายโต ไม่ใช่รัฐบริการ ซ้ำยังเอาความมั่นคงสำคัญอันดับหนึ่ง เศรษฐกิจเป็นอันดับรอง
โชคดีอย่าง จะห้าปีผ่านไป ความสำเร็จของสมคิด คือเสียงบ่นพึมว่าคนรวยรวยขึ้น คนจนจนลง ความเหลื่อมล้ำยิ่งสูง ขณะที่ขายฝันรถไฟสามสนามบินสองแสนล้าน (แจกที่กลางเมืองร้อยกว่าไร่) รถไฟชั้นสามคนจนยังนั่งหน้าห้องน้ำเหมือน 30 ปีก่อน บริษัทในตลาดหลักทรัพย์กำไร ในขณะที่สวนยาง สวนมะพร้าว สวนปาล์ม ราคาตกต่ำจนเผาประชด
คนที่ฝันไปกับสมคิดจึงมีแต่ภาคธุรกิจ คนชั้นกลางระดับบน คนมั่งมี และแมงเม่า ที่เชื่อว่าระบอบนี้เป็นประโยชน์ ใช้อำนาจได้ถูกใจ
ซึ่งระวังไว้นะ ความเหลื่อมล้ำรวยจน ความไม่พอใจ elite อภิสิทธิ์ชน จะทวีขึ้นๆ ซักวันคนจะเกลียดเจ้าสัวยิ่งกว่านักการเมือง
ไม่ประมาทฝีมือหรอก สมคิดอาจทำสำเร็จ อาจได้จารึกชื่อเป็นผู้วิเศษที่ทำให้รัฐประหารไม่เสียของ ได้ครองอำนาจยาวนานทำลายล้างประชาธิปไตย แต่ชนวนที่จุดไว้จะได้เห็นกันสักวัน
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)